Potomstwo. Po pierwsze Hanka.

księżniczka - zapowiedź

2011-12-30T16:12:00.002+01:00

Będzie więcej.
Musi. To był i jest hit. W wielkim oczekiwaniu na przedszkolny karnawał.
:D

stylizacje

2011-12-30T16:06:00.002+01:00

Co jakiś czas staje przy ścianie.
Widać, że czas świąteczny jest - aniołek znowu na topie.
Wszystkie stylizacje własnego autorstwa. Tak wkroczyła w kolejny etap - samodzielności i bycia alfą i omegą i totalnie wszystkowiedzącym Dzieckiem. Na 100%. I oswajam się ciągle z tym jak bardzo to wkurzające ;)

/aniołek jako przymiarka do tegorocznych przedszkolnych jasełek/

Świątecznie w obrazkach

2011-12-30T16:01:00.002+01:00

W obrazkach bo na pisanie czasu brak.
Dużo tego było.
Dużo mniej na zdjęciach.
I ciasteczka - ciastolinowe i prawdziwe.
I choinki.
I światełek pełen dom.
I tylko natchnienia na bloga brak ;)

Te raczki, które nie mogły oderwać się od pierwszej choinki. Dotykać dotykać i przede wszystkim dotykać.

Świątecznie pozdrawiamy.

2011-12-20T09:30:00.001+01:00

chora nie chora pewne rzeczy nie uległy zmianie.

2011-12-02T17:06:00.001+01:00

Naleśniki !!!!
Ciągle !
Dzisiaj na śniadanie !
;)

nudy na budy

2011-12-01T13:13:00.004+01:00

Hanka chora. I na odwyku - od przedszkola.
Czyli dramat do potęgi.
Jeszcze kaszel, niedospanie w nocy, oskrzela i antybiotyk. Jupi ja jej !!
Kłócimy się. A co?
Mimo iż Matka się dwoi i troi. Żeby zabawić, zadowolić. Myśli odciągnąć od przedszkola. Bo tam już niedługo jasełkowy występ a wcześniej mikołajki. A jak dzieci nauczą się jakiś nowych piosenek. Już ominęły ją zajęcia taneczne. Dwukrotnie. I angielski.
Jeszcze tydzień. Co najmniej.
A ja poproszę cierpliwości - może być na receptę!
Na razie wszystko co złe przyjmuje na klatę.
Ale jeszcze jedno M A M O !!!!! I zacznę warczeć, krzyczeć i gryźć a potem coś zjem i zwinę się w kłębek. Tyle o mnie.
Bo u Hanki, doskonale, dziękujemy !
:)

(...)

2011-11-21T11:50:00.003+01:00

Jeszcze niedawno z pełną świadomością nosiła krótkie włosy. Łatwiejsze do mycia, szybsze w suszeniu, nieskomplikowane.
Na wrześniowej wizycie u Pani Fryzjerki postanowiła, że zapuszcza. Nawet grzywkę. Przeżyje mycie, suszenie i wszelakie komplikacje.
I tak jest.
A fali kucyki i kitki. Do końskiego ogona w długości jeszcze brakuje.

Pewnie jak się znudzi to będzie cięcie.
Bez skrupułów. Po Mamusi.
:)

jak napiszę to może się zmieni

2011-11-21T10:49:00.002+01:00

Zaklinam rzeczywistość.
Często bywało tak, że napisałam coś o Dziecku a za chwilę okazało się, że to nieprawda.
Teraz mam nadzieję.
Bowiem od tygodnia na kolację jemy naleśniki.
My to już nawet nie jemy bo monodieta nam mnie służy.
Ale Hanka owszem.
Kiedyś pamiętam, że miała fazę na zupę z cukinii albo pomidorową. Bo rosołek to wiadomo ;)
Mimo iż naleśniki uwielbiam czekam aż faza minie.
Ile to jeszcze potrwa... ciekawe?

:)

Księżniczki oczywiście jedzą naleśniki.
Faza księżniczki nie ma tak mocnej pozycji jak naleśniki.
;)

cierpliwości jej nie brakuje

2011-11-21T10:04:00.001+01:00

Z ostatnich dni najbardziej pamiętam sobotę, kiedy to Hanna nie mogła usnąć. Totalnie nie mogła. Cudem udało się w okolicach 22.00. I niedziele kiedy z litości dla mnie siedzącej przy jej łóżku na jej malutki krzesełku usnęła chwilę po 20. Poszła spać z zamiarem i planem.
Mamusiu ja zaraz zamknę oczka i usnę szybciutko. Nie będziesz musiała długo siedzieć na krzesełku i nie będzie cię tyłek bolał.
Cudownie. Dziękuję.
;)

A niedzielny poranek upłynął na rękodzielnictwie. Korale nawlekałyśmy. Hanka głównie. Miała wyjątkową cierpliwość. Chyba po prostu jej zależało.

I nawet w nich chodziła. I w bransoletce - to już moja robota.

dzisiaj czyli wczoraj

2011-11-16T15:20:00.005+01:00

Źle źle źle.
I zawsze to musi być czyjaś wina. A jak nikt nie czuje się winny to Matka poczuje na pewno.
Dzisiaj /wczoraj/ wszystko robię źle.
Nakłoniłam do nie założenia spodni zimowych. Nie wiem czemu nawet.
Nie ubrała bo sama myślałam, że same legginsy to dobry pomysł.
Przed przedszkolem płacz.
Zimno mi w nogi. Nie ubrałam spodni.
I najgorsze...
A mówiłaś, że będzie mi ciepło.
Tak mi się wydawało. Myliłam się. Przepraszam
I jak ja teraz pójdę na spacer.
Płacz.
Po chwili jednak sobie przetłumaczyła, że może wyjdzie słońce jak będą szli na spacer i może nie będzie tak źle. Ale...
Jak będziesz mnie odbierać to weź ciepłe spodnie.
Odpadłam.
Odpadła też HelloKitty z gumki do włosów co było również powodem do przelania kilkunastu łez i małej rozpaczy.
Poszłam do domu oczywiście z wyrzutami i wróciłam do przedszkola. Zaniosłam jej ciepłe spodnie. Powiesiłam na jej wieszaku w szatni. Taka byłam z siebie dumna. Taka ciekawa.
Odbieram Hankę z pytającym uśmiechem na twarzy. Widziałaś? Przyniosłam Ci ciepłe spodnie. Byliście na spacerze?
Tak. W legginsach byłam?
Que? Wchodzimy do szatni. Pokazuje. Wiszą. Spodnie. Ciepłe. Od 9.03 rano. Hellow !!!
Wiesz, widocznie nie zauważyłam.
Łaaaaaaa ?!? Oszaleje kiedyś. Ok. Nie zauważyła. N i e z a u w a ż y ł a.
Po prostu.
A na dodatek jak wracałyśmy rozpętała się awantura o wodę jabłkową. A raczej o to, że odmówiłam bo i tak nie wypija i mi się nie chciało dymać po wodę do sklepu.
Ale ja jej potrzebuje.
Mam wrażenie, że chodziło o coś innego.
Ale o tym pewnie dowiem się za kilka dni.
Dzisiaj /dziś/ Hanka poszła do przedszkola radośnie. Z Kaczką Dziwaczką na ustach. I nowym wierszykiem na jasełka.

I liczy do 125. Bo potem to nuda ;)

Uśmiech !

jesiennie z liśćmi bo szkoda by nie pokazać

2011-11-16T12:25:00.003+01:00

Lato totalna kompromitacja.

Jesień. To co innego !

Hanka od poniedziałku zaklina zimę.
Uważa, że jest totalnie na zimę przygotowana. Kurtka. Spodnie. Rękawiczki. Czapka. Buty. Total.
Co dzień rano wypatruje śniegu.
I śpiewamy zima zima zima pada pada śnieg...
A jak byłam mała to stałam przy palapecie i patrzyłam na śnied.
Tak.
A faza na a jak byłam mała to dzięki książce Poczytaj mi mamo 2 i opowiadaniu Danuty Wawiłow "Kiedy byłam mała". A księga druga znacznie lepsza niż jedynka. Naszym zdaniem.

964 post o ubieraniu

2011-11-16T11:52:00.005+01:00

I sama nie wiem jak zacząć. Żeby nie skłamać.
Wszechobecna samodzielność. Rodzice wpływu nie mają nawet jak im się wydaje, że mają. Nie.
Staramy się nie kupować jej ubrań i nie podejmować wyborów bo okazują się nietrafne. A ostatnią trafną to była sukienka z cekinami i do dziś dzień nie wiem czemu Babcią ją kupiła. Fantastyczna ale budzi kontrowersję.
O spodniach - zapomnij. Nie ma mowy. Ewentualnie legginsy.
Bluzki z długimi rękawami - zło.
Grube bluzy - samo zło.
Za długie rękawy - zło wcielone.
Mogą być sweterki zapinane na guziki.
Uwielbia sukienki.
Samodzielnie wybiera sobie ubranie. Wedle szablonu przyjętego od dawna.
Wybór zaczyna od rajstop. Oczywiście ma ulubione. Amarantowe. Potem majtki. Podkoszulka. Koszulka z krótkim rękawkiem - rzadko z długim. Sukienka/spódnica. Coś z długim bo trzeba.
Sama się ubiera. Od początku do końca. Zapinanie guzików i suwaków opanowane podobnie jak prawa/lewa strona i tył/przód więc od rodziców oczekuje jedynie pomocy w podwinięciu rękawów, które ZAWSZE są za długie.
Nie ingeruje w dobór stroju. Bo i tak postawi na swoim. Nie ubierze niczego co jej zaproponuje. Sama musi podjąć decyzję. Co z czym komponuje to jej sprawa. Czasami jest śmiesznie. Ale często trafnie. I normalnie.

W kwestii samodzielnych decyzji - anegdotka.
Było pasowanie na przedszkolaka. Wisi karteczka, że galowo ubrać się trzeba. Hanka wymyśliła czarną wizytową sukienkę, w której chodzi bez wizyt. Ok. Rozmawiamy co znaczy na g a l o w o. Czarna/granatowa sukienka/spódnica - tłumaczę - biała bluzka. A nie może być na fioletowo? No nie bardzo chyba. Ok. Przyjęła.
W domu tak od niechcenia przy prasowaniu rzuciłam jej do pokoju białą bluzkę. Nic skomplikowanego co? Błąd.
Przybiega. Bluzka w ręku. Rozpacza. Rzuca się po łóżku. Łzy w oczach.
Hanka - mówię - to jest biała bluzka.
Ale, ja chcę inną bluzkę!
Ja pindole, nie białą, jaką?o co chodzi - myślę - to idź sobie wybierz - mówię.
Przychodzi. Pokazuje. Biała bluzka.
Doskonały wybór - mówię.
Dziękuję Mamo.

Do tego oczywiście były rajstopki w kolorze pudrowego różu. Bo amarantowe akurat w praniu ;)

potwory, strachy, zjadają ludzi :)

2011-11-16T10:20:00.003+01:00

Pojawiły się w okolicach Wszystkich Świetych.
I na pewno nie miało to nic wspólnego z Halloween. Nie praktykujemy i sercu bliskie bardziej jest szwędanie po cmentarzu nocą. Ach i te kulki z wosku. I wosk na ubraniu, rękawiczkach, inne. Wspomnienia.

Strachy.
Pojawiły się więc i zostały oznajmione Tacie.

BURMUSZONY !
Mają czerwone buzie.
Mają czarno w budzi.
Mają złotówkowe oczy.
I zjadają ludzi.
I mieszkają w Babicach.
I ludzie uciekają przed nimi na drzewa.

Taaaa...

Oto proszę Was burmuszon. We własnej osobie.

Tata na to wpadł przy codziennym przeglądzie prasy.
Hanka zapewne też ;)

A tu ludzie uciekają na drzewo.

:)

Wyobraźnię to Ona ma.

Kim zostanę jak dorosnę.

2011-11-08T20:56:00.001+01:00

Dzisiejszy wieczór był ciężki. Hanka narozrabiała, porządnie. Poniosło ją, porządnie. I mnie. Aż jej coś dla niej ważnego zabrałam. I w takich momentach mam kaca. Porządnego. Zerowe motywy wychowawcze mojego czynu i wyrzuty sumienia - moje i Dziecka - to beznadziejne zakończenie dnia.
Bywa.

Za to po raz pierwszy w życiu, swoim, Hanka postanowiła kim zostanie jak dorośnie. Inżynierem budownictwa. A było to tak.

/pośród brzdąkających naczyń w zmywarce dobiega mnie Hanki glos/
Chce się uczyć na studiach....
Słucham.
Chce się uczyć na studiach jak budować domy.
Budować? Czy projektować? Wymyślać jak mogłyby wyglądać.
Budować.
Ale całe domy czy kłaść kafelki, wstawiać okna i drzwi.
Całe domu.
No to musisz iść na politechnikę. I zostać inżynierem budownictwa.
Tak.

Czyżby Lego? Aż tak.
Dobre to. I takie konkretne.
Ja chciałam być lekarzem. Ale nie wiem dlaczego bo interesowały mnie abstrakcyjne rzeczy, z ktorych nikt nie myślał kiedyś, że można z tego żyć.
;)

dramat dzisiejszego dnia

2011-11-05T12:17:00.002+01:00

Osłabienia dzień drugi.

Mamo, KIWAM się !
Nie potrafię stać !

A co dopiero skakać, biegać, tańczyć. Wrócisz do formy Córeczko. Na pewno !

:)

o choroba

2011-11-04T15:31:00.003+01:00

Takie rzeczy się u nas nigdy nie zdarzyły.
Były choroby. Ale TA powaliła ją TOTALNIE.
Po całonocnym rzyganiu i dodatkowo porannym dobiciu przeleżała cały dzień w łóżku. Sama mówi, że nie ma siły. I nie ma. Pije wodę. Zjadła trochę kaszy. Pojawiła się gorączka. I śpi.
Mam nadzieję, że jutro będzie znacznie lepiej.
I, że nam nie będzie gorzej.
A jedyny optymistyczny element to fakt, że nie zostałam obrzygana. Fartem. A nie lubię. Bo mam uraz ze strony Siostry ;)
Pozdrawiam.
Do wyzdrowienia.

zoo i kitty

2011-10-17T08:21:00.004+02:00

Z całego tego wrześniowego wyjazdu to nie wiem co bylo większą atrakcją. A może pompowane zdjeżdzalnia i kulki?

Po co się chodzi do zoo? Żeby po wyjściu kupić sobie balona, który upatrzyło się już przed wyjściem ;) Kiedyś to był motyl ;)

Ale mówię, nie ma to jak wybrać się w niedzielę do zoo ;) Nie ma gdzie zaparkować auta, kolejki do kasy oczywiście długie a zwierzęta marudne i znudzone. Dla przykładu hipopotamy - mimo fantastycznej nowej miejscówy, a może właśnie dlatego czy zebra, która pokazuje tyłek. O wylniałych i śpiących lwach i drapieżnych nie wspomnę. Podobnie jak o żenującym zachowaniu ludzi przy wybiegu pawianów. Co nas oczywiście wcale nie zniechęciło. Nic a nic.
:)

/poprzednim razem zebry nie udało nam się zobaczyć wcale/

wrześniowe

2011-10-16T12:34:00.006+02:00

Wrzesień jaki był każdy wie.
Pięknie było.
Patrząc dzisiaj przez okno myślę, że jesień rekompensuje nam lato. Słonecznie.
U nas miejsce basenu zajęło ognisko.
Ku ogólnej uciesze. Ognisk zaliczyliśmy już kilka. Jedne z pieczeniem kiełbasek. Jedne nawet z pieczeniem ziemniaków. I chleba. Z keczupem obowiązkowo. Hanka oczywiście.
Ja ogniska uwielbiam.
Ogniska, kominki, piece ;)
Palić, spalać, kopcić ;)
Miałam kilka godnych epizodów pirotechnicznych, które zapadły rodzinie głęboko w pamięć. Niech Dziecko lepiej się nie dowiaduje o nich za wcześnie. Ciekawe czy historie o 'rodzicach' będą dla niej zaskoczeniem. Bo ja w jej wieku....kochani. Hanka to lajcik. Jak Tata w jej wieku ;)

Ognisko. Te pierwsze.
Niektórzy to chyba byli w zuchach ;) /Babcia/

Wiadomo kto zapewniał rozrywkę. Bez tańców. Sama muzyka i śpiew ;)

andielsti

2011-10-12T12:04:00.002+02:00

Wczoraj Hanka w przedszkolu odbyła pierwszą lekcję języka angielskiego. Pomijam wszelakie aspekty jak to wyglądało a jak byśmy chcieli żeby to wyglądało i takie tam. Jest jak jest i jest ok.

Oczywiście lekcja wzbudziła powszechne zainteresowanie. U Babci. Taty. Inne.
Co robiliście? A czego się nauczyłaś? Jakieś słówka? - gradobicie :)
Nic. Niczego. Nie wiem. - padały odpowiedzi.
A chociaż fajnie było? zapytałam na pocieszenie.
Bardzo fajnie ! zdrowy entuzjazm.

Przy wieczornym masażu brzuszka /który zbyt często pobolewa i sama już nie wiem czy z choroby czy z potrzeby miłości i masażu/ Hanka niepewnie - a baj baj to jest papa po andielstu? Tak. Chyba pamiętasz z tej lekcji więcej niż myślisz.
Tak.
A w piątek mam taniec !

Czekamy na piątek ;)

Przy usypianiu przypomniało się jeszcze heloł.

W poprzednim wcieleniu ;)

2011-10-11T20:35:00.001+02:00

Rozmawiamy z Tatą o wyjeździe. Jakimś zimowym. Polskim.
O Ustroniu i Wiśle.
O sankach i nartach.
A ja umiem jeździć na nartach. Tak się jeździ.... /szuszuszu pokazuje/.
Tak? Jesteśmy zdziwieni. A skąd wiesz jak się jeździ?
Uczyłam się.
Tak? Kiedy?
W zimę. Jak byłam na studiach!

Heloł ;)
Reinkarnacja?

z miłości

2011-10-11T10:38:00.003+02:00

/piegi/

tort imieninowy

2011-10-11T10:28:00.004+02:00

Tort Ciastolinowy.
Obowiązkowo ze świeczką.
Wg Hanki imieniny obchodzi się hucznie i co najmniej trzy dni. Z dużą ilością gości.
A to były Taty imieniny.
To i tort być musiał.
Chociaż.

Tak jej się spodobało, że następnego dnia zrobiła jeszcze jeden dla siebie. Bez okazji. Albo nie. Z okazji - Taty wczorajszych imienin.

rodzina

2011-10-11T10:24:00.002+02:00

Wczoraj obiło mi się na tablicy.
Tata mówi, że to widział. A ja nie. Na tablicy dużo czasami się dzieje.
Hanka sama z siebie.

Moja fryzura mówi sama za siebie ;)
A w przedszkolu podobno malowali Tatę.
I tego jestem ciekawa bardzo ;)

level up

2011-10-11T10:17:00.005+02:00

Do góry.
Na dach.
Na drabinę.
Na drzewo.
Wspinać się.
Wchodzić.
Wyżej.
Wyżej.

Takie to ma zapędy Dziecko.
Kiedyś nie miało.

Wchodzeniem po bramie - zachwycona.
I już kombinuje gdzie wyżej.
A Tata proponuje taras widokowy na Pałacu Kultury.
:)

Ps. Bardzo ważne.
Hanka opanowała suwaki. Zasuwanie. Samodzielne. Zapinanie suwaka. Samodzielnie. I jest z tego bardzo dumna. Ja też i ją rozumiem :)

o czym to ja miałam

2011-10-11T09:25:00.008+02:00

Tracę rozeznanie.
Nie jestem na bieżąco z informacjami na blogu swoim i innych. Koszmar.
Fotograficznie siedzę we wrześniu.
W zeszłym tygodniu kilka dni spędziłyśmy razem w domu. Era katarek-kaszelek rozpoczęta.
Chorowanie nawet lekkie w wersji Hankowej nie jest już lekkie.
Chociaż schemat od dawien dawna zachowany.

Poniedziałek.... mogłabym nie istnieć a moje życie wyznaczają posiłki. A, że na dodatek Hanka na nic nie ma ochoty to moje życie jest beznadziejne. Do tego niedobry, niesmaczny syropek w ilości 6 ml staje sie dramatem i nie lada wyzwaniem trzy raz dziennie.
Wtorek. Może coś porobimy. Chce coś porobić. Ale nie mam siły. - Hanka w telegraficznym skrócie.
Środa. Psitul mnie ! Chorobowo jest zdrowo ale psychicznie dramat. Nie mogę pozwolić na bieganie, skakanie czy jazdę na rowerze. Przypominam sobie nudny poniedziałek i walczę z ciastoliną, kredkami, naklejkami, puzzlami i chyba połową gratów która zalega pokój. Hanka przydała się również przy myciu podłogi.

Przy okazji kredek.
Ostatnie kolorowanki Hanki pamiętam z okolic marca- maja. Później echo. Dziecko w okresie ciepłym przyborów nie tyka. I tu zaskoczenie. Kolorowanka pokolorowana. Porządnie ;) Bez wyjeżdżania za linię /co osobiście mam gdzieś/ i pokolorowana w całości. Każdy element. Nie wybiórczo jak dawniej. Wytrwale. Postanowiła, że pokoloruje i tak zrobiła. Od początku do końca. Starannie. Dwukrotnie.

W czwartek Pani Dr zezwoliła na przedszkolny powrót i cały dzień upłynął na pytaniu kiedy będzie jutro, za ile godzin będzie jutro i tak dalej.

W piątek poszła do przedszkola ale poprosiła o wcześniejsze odebranie. Przed leżakowaniem.
A dodam - bo mogę już nie dodać nigdy - Hance na leżakowaniu udaje się czasami USNĄĆ ! Czasami. Sporadycznie. Trzy do pięciu razy ale miejsce miało. Co uznaje za niebywałe i czekam aż Panie udowodnią mi zdjęciem albo filmem.

:)

I tak to radośnie minął nam cały tydzień.
A Hanka dalej kaszle.

stanowcza czy uparta ?

2011-09-30T09:00:00.007+02:00

Jak to mówi Mój Tata - prędzej by z kamienia wodę wycisnął niż.... namówił Hankę na coś czego Ona nie chce.

Ile to razy powtarzam - załóż kapcie, nie chodź na boso bo się przeziębisz, zrób siku, włóż czapkę, załóż szalik, kurtka ! - i inne - to za każdym razem łapię się i myślę PO CO ja tak gadam ? Wyssane z mlekiem matki? Nabyte i zasłyszane w domu? To pewne. Mi też tak mówili. I mojej siostrze. A ja teraz mówię tak mojej córce.
I przeważnie słyszę - nie chcę !
Ale ja chcę !
Nie chcę !!!
Nie trudno o awanturę.

A ja też nie chcę tak mówić.
Bo to głupie.

Po co nalegać na kapcie - skoro noszenie ich jest najwyraźniej niewygodne i utrudnia wiele rzeczy - trzeba je zdejmować i zakładać albo co gorsza spadają. Zimne stopy? Moje może są zimne i ja chodziłabym w skarpetach z merynosa i kapciach góralskich a Hanka bez. I mówienie, że zimno jej w stopy jest głupie bo chyba wie czy jej zimno czy nie. I głupie też są i totalnie bez szacunku rozmowa z dzieckiem w stylu przewodnim - jak nie jest Ci zimno jak jest, przecież ja wiem lepiej bo mi jest zimno i tobie też powinno. To, że mi się chce siku nie znaczy, że komuś również ;)

Wieczorem ustalamy plan ubraniowy na jutro - żeby nie było zgrzytów i trzasków - spokojnie. Wybiera:
- spodnie - a nie lubi ale widziała, że Ciocia Asia ma takie więc jej się udzieliło.
- majtki - nie z hellokitty a z księżniczką
- skarpetki - różowe
- podkoszulkę - tutaj klasycznie
- bluzkę - chwila wahania z hellokitty jednak
- bluzę z kapturem

I oto rano jest źle:
- spodnie - NIEWYGODNIE !!
- majtki - nie pasują do koszulki a muszą być z kotkiem !
- skarpetki - nie pasują do majtek !

I tutaj dygresja.
Kilkukrotnie dostałam po głowie i po głupiej konsekwencji myśląc, że coś zdziałam.
Wybrała ubranie - niech ubiera i nie marudzi. Proste. Wszelakie zmiany nie mile widziane.
Choćbym ją szantażowała nie wiadomo czym, choćbym jej zabrała całe zabawki świata i zagroziła najgorszą rzeczą na świecie Hanka nie ubierze niczego co jej nie pasuje. Nie ubierze tych spodni, wymieni majtki i skarpetki. I nie ważne, że ktoś się śpieszy. Kłótnie są zbędne. Bo i tak Ona musi mieć to co Ona chce. I lepiej nie wnikać, nie próbować przetłumaczyć i nie dyskutować. Lepiej jej pomóc. Na spokojnie.

Ciężko mi nie walczyć z ubieraniem się na dwór - tym bardziej rano. Tym bardziej, że to nie lato ;) Czapka, szalik, kurtka - i od progu słyszę krzyk, że jej niewygodnie, gorąco i jeszcze raz niewygodnie. Córko, jesień jest ! Ciepło mi - usłyszę. Jak może być Ci ciepło jak jest zimno - myślę ale nic nie mówię, tym bardziej, że Hanka patrzy na Tatę, który w samym cienkim sweterku przebiega do auta. Dorosły człowiek - myślę sobie i zamykam drzwi.

Ciągle się uczę i ze sobą walczę.
Ona chyba wie czego chce.
Czy koniecznie na siłę trzeba ją bronić przed własnym osądem i zdaniem.
Koniecznie?

Ps.
Wywołana - słusznie w komentarzach do odpowiedzi - A gdy przy 5 stopniach poprosi o sandały? :)

Odpowiadam:

Ubieramy się odpowiednio do pory roku.
:)
A czy w zimę chodzimy w sandałach? Nie.
Chociaż wszystko można naginać i o wszystkim dyskutować.
Gdyby chciała wyjść w sandałach - teoretycznie czemu nie? teoretycznie na ludzki rozum wróciłaby do domu zmienić obuwie na cieplejsze. Przekonałaby się, że w sandałach jednak za zimno. Bo wierzę, że nie jest złośliwa i wredna na tyle żeby wpędzić się w zapalenie płuc tylko po to, żeby udowodnić mi, że można chodzić w sandałach zawsze.

I tu dochodzimy do wniosku - chcę żeby wierzyła mi na słowo i nie chcę żeby mi musiała cokolwiek swoją postawą udowadniać. Że się mylę i można nie chcę najbardziej.

A nie mówiłam ? to nie jest moje ulubione wyrażenie.

Minuta po minucie na dobrą noc.

2011-09-29T20:17:00.007+02:00

Dzisiaj to zapiszę.
Za jakiś czas sama nie uwierzę, że tak było - dobrze/ źle ;) wybierzemy za jakiś czas.

Wykąpana przed 20.
Preczytana książka na dobranoc, a nawet dwie.
20.15 czyta sama w swoim łóżku..
20.17 koniec.światło się zaciemnia.
Zaczyna się
Nie lubię tego łóżka.
Nie chce spać.
Nie lubię spac.
Nawet dobre argumenty nie przemawiają wiec nawet ich już nje przedstawiam.
20.22 odstawia scenkę z córką, synem, Marysią, Zosią i niewygodną kołdrą.
Akcja się rozwija i dochodzi plac zabaw , bujawka a syn coś zrobił i musi przeprosić. Powinien.
A siostra zaczepia koleżanki synka.
/kaszelek/
Pić mi się chce.
/woda/
20.32 pięć paluszków rączka ma, jedna robi papapa, druga robi papapa, nóżka robi tup tup tup, druga robi tup tup tup
20.34 kołderka - samo zło- NIEWYGODNIE !!!
20.35 piosenka o spacerku plus uderzenie się w głowę w gratisie
Psitul mnie !
Podłaszcz mnie !
20.37 Kolejny monolog. O pani bez ręki z jedną nogą co skacze. I to czyjaś mama. Nie wiem co dalej bo szepcze teatralnie pod kołdrą.
20.43 Spi !

Czy naprawdę musi być tak co wieczór.
Dzisiaj i tak express ;)

A i tak rano skończymy wszyscy razem w łóżku.
;)

śpij !!!!

2011-09-28T14:45:00.003+02:00

Nie cierpię jej ostatnio usypiać.
Nie znoszę !
Robię się niecierpliwa i wredna. A nie lubię.
Kiedyś to było o wiele prostsze.
Banalne.
Teraz nadeszła era przedszkola.
I ciężko jest się wyluzować przed snem po całym dniu na bardzo wysokich obrotach.
I co z tego, że jest leżakowanie, kiedy Ona nie śpi w ciągu dnia. /raz - wyjątek od reguły- usnęła w przedszkolu i była b o s k a i l u d z k a/.
Ciężko się wyciszyć, kiedy po głowie łażą przedszkolne piosenki. Kiedy właśnie to przypomniała sobie piosenkę o kaczuszcze/ żabce/ misiu i koniecznie musi mi ją zaśpiewać. A potem jeszcze prześpiewać kilka razy raz po raz dla wprawy i lepszej pamięci.
I jeszcze wierszyk był.
A Antosi nie była bo choruje.
I siedzi przy innym stoliku.
I znowu piosenka.

Aaaaaaaaaa !!! mój niemy krzyk.
Wczoraj trwało to 45 min.
O 44 za dużo !

Hanka z przemęczenia nie padnie.
Taka sytuacja w życiu trzylatki nie miała miejsca w dni powszednie ani w soboty, niedziele i dni świąteczne.
Należy mieć nadzieję, że wyciszenie przyjdzie z czasem. Przedszkolne emocje opadną.
Gdzie ja się oszukuje.
Byle do końca roku szkolnego.
:)

nieunikniony post o przedszkolu

2011-09-21T11:34:00.005+02:00

Przedszkolak drugoroczny wygląda tak.
Włosy odrobinę przycięte z tyłu - Hanka na etapie - zapuszczam włosy, żeby mieć warkoczyki.

Hanka przedszkolakiem drugorocznym ale w klasie pierwszorocznej jest. W końcu zgrała się ze swoim rocznikiem.

I dopiero teraz widzę co miała na myśli, Pani Zeszłoroczna mówiąc, że Hania mała jest. Ja tego nie widziałam bo chyba traktuję ją zbyt dorośle a już na pewno za bardzo dorośle jak na przedszkolaka. Teraz Hanka jest chyba najstarszym bo lutowym trzylatkiem w grupie i widzę to. Widzę tą różnicę między Nią a trzylatkiem z końca roku. Zdecydowanie. I widzę w tym Hankę, która jest do przodu. Szokujące. W zeszłym roku nawet przez myśl mi nie przyszło, że różnica wieku, że Ona tylko 2,8. Że mogłaby być z tyłu. Hanka? Nigdy. Ona zawsze jest z przodu ;) A w każdym razie tak mi się wydaje i tego się będę trzymać.

Hanka w tym roku poszła do przedszkola przebojem.
I prawie bym zapomniała, że dzień wcześniej/ wieczór wcześniej była na emocjonalnej górskiej kolejce. Takiej po bandzie bez trzymanki. I pamiętam, że po wieokrotnych tłumaczeniach, omawianiach, mówieniu, że da radę, że sobie poradzi i wiele innych Ona poszła spać nie mogąc doczekać się rana a ja padła wycieńczona. Hanka emocjonalnie doprowadza mnie na skraj. Przepaść. Totalnie. Ale przyznam, że miała prawo do emocji bo....

W przedszkolu wszystko się zmieniło. Oprócz sali. A nie, bo sala nowo pomalowana to też nowa.
Są dwie nowe Panie Nauczycielki. Dwie nowe Panie Pomocnicze.Do tego dwadzieścia cztery nowe dzieci. Tylko 8 dziewczynek.
Nowe Panie - nowe obyczaje.
A do tego siedzi w przedszkolu 8 godzin - z leżakowaniem.
Czy to Hance w czymkolwiek przeszkodziło? W niczym.
Pierwszego dnia odebrałam ja z płaczem. I to z mojej winy bo - z a w c z e ś n i e p r z y s z ł a m ! Nie zdążyła się pobawić po podwieczorku. Więc następnego dnia przyszłam ledwo przed 16. Lepiej.Wszystko się podoba. I jest dobrze.
Tylko tak sobie myślę, że niektórzy to pewnie myślą - co za rodzice, że Dziecko do domu wracać nie chce?.
A ja mówię, że wcale nie źli :)

Z Hanką trzeba WSZYSTKO obgadać. Obgadane - pozamiatane !
Hanka rozumie wszelakie lęki, które mogą się pojawić w przedszkolu - nowe środowisko, nowe dzieci, nowe wszystko. Zostało to przegadane i omówione. Nigdy jednak nie wspominałam o lękach separacyjnych czy przez porzuceniem. Tego nie ma w tym roku. Przedszkole nie jest za karę ani w nagrodę. Jest. Tata odprowadza, Mama przyprowadza do domu. Standard. Tego sie trzymamy. O żadnych lękach z tym związanych nie ma już mowy. Ale to chyba wynika z czasu poświęcanego Hance na co dzień. Masę czasu. Bywa ciężko. Ale się opłaca ;)

Dalej jest bardzo emocjonalna. I bardzo przedszkole przeżywa. Okazuje to nie strachem a krzykiem. Po tych 8 godzinach jest zmęczona. Z czasem mniej. Na pewno w ciągu dnia wiele tłumi, wiele musi sobie przetłumaczyć i z wieloma rzeczami się pogodzić. Co później odreagowuje na mnie ;) A Hanka emocjonalna przez choćby godzinę to ja o kilka siwych włosów więcej. Masakra. Ale nad tym też pracujemy. Ostatnio w ramach odreagowania przedszkola Hanka jeździ na rowerze. Jakieś 1,5 godziny ;)

Chociaż Hanka mówi, że w przedszkolu fajnie jest. Uczą się dzieci nowych rzeczy. Tak mówi Pani.
A poza tym....
W pecztolu jak w domu, Mamusiu, Panie na wszystto pozwalają, tylto nie można biedać.

A w kwestii leżowania, przedszkolnych zasad i naginania rzeczywistości pod siebie...
/Hanka do leżakowania w przedszkolu ma koszulę nocną z Peppą i spodnie w chmurki/
Ja pszyniosę te spodenti w chmulti do domu. Bo wiesz jest tata zasada w przecztolu, Mamusiu, jak się ma toszulę nocną to nie nosi się spodenet. Samą toszulę.
- A inne dziewczynki też mają koszule nocne do leżakowania?
Nie, tylto JA !

Kurtyna !

morze

2011-09-19T11:37:00.010+02:00

W Jastrzębiej Górze.
Wodę widać ze szczytu klifu.
Zejścia na plażę i wejścia to bardzo ciekawa sprawa. Bardzo.

Nie wiem czy zdołam ogarnąć temat.
Morze.
Jak w tytule. Wakacyjnie bardzo. Jeszcze. Zahaczyliśmy o wrzesień. Spóźniliśmy się do przedszkola kilka dni. Ale warto było.
Tym razem nic nas nie powstrzymało. Jak kiedyś.

Pierwsze spotkanie z morzem ? My chyba bardziej podekscytowani niż Ona. Bo przecież się podobało. Woda. Piasek. Ten bardziej niż woda. Brodzenie w morzu, fale i inne - to nie do końca to. Bose chodzenie po piasku to podstawa każdego nadmorskiego spaceru. Mimo wiatru i chłodu. I obyło się bez choroby.
:)

My nie z tych leżących na plaży.
Próbowaliśmy. Ale nie dajemy rady dłużej niż godzinkę, dwie.
Zaliczaliśmy więc okoliczne atrakcje.

Latarnie morską. Do której w jedną stronę ku uciesze Taty pojechaliśmy meleksem ;)
Z powrotem na piechotkę.
I tutaj wspomnę bo zapomnę - Hanka fantastycznie sprawdziła się w terenie. Codziennie pokonywaliśmy spore odległości i wiele z nich udawało się jej pokonywać osobiście. Przez chwilę odkryła i wykorzystywała Tate jako nosiciela . Przez chwilę. Czasami.
Do latarni morskiej mogły wchodzić dopiero 4 latki a Hanka bardzo chciała więc została czterolatką. Podobało jej się. Ale na sam szczyt nie weszliśmy. Za kręto, za stromo i za tłoczno.

Oczywiście zwiedzaliśmy też port.

A we Władku to nawet byliśmy dwukrotnie. Raz na statki popatrzeć.

Drugi raz na oficjalnym spotkaniu z Ewą i Rafałem /też na wakacjach bo przecież mieszkamy za blisko, żeby się spotkać w naszych okolicach/, po którym to Hanka stwierdziła, że to spotkanie było SUPER LUX. Atmosfera się jej udziela :)

Pojechaliśmy też do ZDYNI.

W Gdyni poszliśmy do akwarium. Gdzie spotkaliśmy żółwia jaszczurowatego /hit kolejnych dni w opowiadanych historiach/ i Rybę Matkę / że niby matka bo duża?/.

Wypiliśmy kawę, zjedliśmy pyszne lody.
Hanka zaszalała na placu zabaw. I tu kolejna dygresja...
Kilka dni wcześniej chciała wejść na dmuchaną zjeżdżalnię w Jastrzębiej ale nie była do końca pewna. Ja również i jakoś od słowa do słowa odwiodłam ja od pomysłu. Bałam się, że wejdzie ale nie zjedzie. Serio, że nie da rady.
No i oczywiście po raz kolejny się myliłam !

Wyjazd. Udany.
Po raz kolejny sprawdziliśmy się w trójkę w terenie. Były małe zgrzyty. Był jeden kiepski psychicznie dzień. Ale daliśmy radę. I bardzo lubimy rodzinne wyjazdy. Bardzo.

:)

Tylko niestety Hankę dopada mała choroba lokomocyjna.
Co nas nie powstrzymuje :) ale nie lubię. Przyznam.

Na dziś.

2011-08-26T16:23:00.002+02:00

Ma 98 cm wzrostu.
Waży 14,5 kilograma.
I dzisiaj o 16.14 nauczyła się sama bujać.
W końcu ;)

środowe imieniny

2011-08-03T10:40:00.004+02:00

Babci.
Hanki były i przeminęły na blogu bez echa. Wrócimy.
Hanka zaplanowała na ten dzień, że będzie motylkiem.
Wczoraj była królewną. Do tego też wrócimy.
Hanka swój motylkowy plan realizowała od bladego świtu.
Hanka po szybkim skompletowaniu garderoby, przeszła do jeszcze szybszej konsumpcji śniadania gdzieś w międzyczasie rysując na laurce Babci Koty.
Bo Babcia lubi toty.
Jeszcze tylko kwiaty.
I gotowe.

Na wariackich papierach. Jak to ostatnio z Hanką bywa. W szaleńczym tempie. Obowiązkowo w podskokach.

Sto Lat, Babciu Lidko.
Żyj w zdlowiu.

cyklistka

2011-07-20T11:56:00.004+02:00

Rowerem Hanka pomyka, że aż przyjemnie. Rzadko kiedy zalicza wypadki. Prawie wcale. Czuje się pewnie i to widać. Czasami tylko brak jej sił albo dodatkowe kółka sprawiają problemy. Mimo to coraz częściej słyszymy nie pomadaj ! niż pomocy !.

I przy okazji hulajnoga również powróciła.

:)

śniadanie i obiad

2011-07-20T11:23:00.005+02:00

Nie wiem jak to jest, że Ona waży tylko 14,4 kilograma.
Pochłaniaczem pokarmowym jest. Śniadanie rano z Tatą, potem owsianka z Mamą potem coś przemyci cichaczem jakąś tonę pistacji ale to jej nie przeszkodzi w zjedzeniu obiadu i wsyśnięciu kapuśniaku a nawet obiadu dwudaniowego /bo akurat wypatrzy coś w lodówce/ potem mała przerwa ale niewielka bo zaraz trzeba zjeść te gołąbki co się przypomniały, że są. I to nie jednego, nie dwa a trzy /niemałe/ Masz tam jeszcze Mamusiu w garnuszku jakiedoś dołąbta dla mnie? Taki pusty bziuszek mam ! Bidulka. O kolacji i 19 nie wspomnę. O arbuzie również. I innych owocach.

Przeglądam historię bloga i natykam się na posta o jedzeniu. O samodzielnym jedzeniu. I pamiętam to dokładnie. Ten Hanki etap. Jak teraz czytam bardzo propagowane BLW to sobie myślę, że Hanka /dziecko/ była mądrzejsza niż ja. Instynktowna. To nam się jakoś udało dogadać. Aż dziw bierze, że mnie nerwy nie zjadły wtedy. I różne wątpliwości. Z Hanką jakoś wszystko się udaje. Po prostu :)

A jak jesteśmy przy jedzeniu. To udało nam się wyhodować pomidory. I nie zepsuć ich. A było blisko. Z Hanki nadgorliwością do podlewania :)

najnowszy sport

2011-07-20T11:08:00.004+02:00

Prezent od Pana Waldka na dzień dziecka w końcu się na coś przydał. Okazuje się, że badminton to nie taka trudna sprawa. Jesteśmy na etapie trenowania odbicia. Pomarańczowymi piłeczkami do ping-ponga. I jest świetnie. Jest zabawa. Jeszcze sobie pogramy. Kiedyś.

A do grania służy nie rakietka tylko baletka.
:)

co robimy jak nas nie widać.

2011-07-20T10:49:00.003+02:00

Dziś jest DZIEŃ, z którym nie wiem co zrobić. Więc zrobiłam obiad, wypiłam kawę, dwa razy niechcący skasowałam tekst, który zaczęłam pisać i rozmyślam - co dalej?
Hanka, dzięki uprzejmości Cioci Asi, spędza ten dzień BEZE MNIE !
A dzień bez mamy - to wielkie hallo !
Ostatnio bez mamy nie ma ani chwili. Mama musi być w zasięgu wzroku. Dotyku. Myśli. Tu i teraz. A jak się oddali - to biada matce i świętemu spokojowi. Nie muszę się z nią bawić. Nawet nie musimy rozmawiać. Muszę być. Współtowarzyszyć w oddychaniu.

Czy to męczące - mógłby ktoś zapytać - nie. Wcale. Miło być potrzebnym. I tu się UŚMIECHNĘ !!

Dzisiaj rano Hanka nigdzie nie szła. W perspektywie był to kolejny zwykły dzień. Na pytanie dlaczego? usłyszeliśmy, że będzie tęsknić. Tęsknota to Hanki słowo przetargowe z którym ciężko się negocjuje. Śpiewa sobie po cichutku już zawsze na zawsze z Kubusia Puchatka. No i coż począć. Przytula się, mówi o tęsknocie, łzy mam w oczach, gardło ściśnięte. No i tak trwamy aż sobie Dziecko z emocjami KIEDYŚ poradzi.
Ale Ciocia Asia zjawiła się rano czym urzekła mnie i Hankę. Po mnie psiszła? Po mnie? Jakby inaczej. Prawdziwe powody przemilczę. I tym sposobem Hanka oddaliła się ode mnie. Na dzień. I noc. NOC ! Podobno.

A poza tym. Remont się robi. Rękami drugiej ekipy. Heh. Bywa.

A reszta w migawkach. Z telefonu. Gdyby nie telefon to ja nie wiem co ;)

Pozdrawiam zaglądających :D

O 10 rano w Polsce ;)

2011-07-09T09:54:00.000+02:00

a w kwestii remontowej

2011-07-08T15:27:00.004+02:00

To kibelek się przydał.

Centrum edukacyjne :)
Bańki mydlane i oblewanie się płynem na top liście.

Łazienka się robi.
Się. Robi.

A każdy przeżywa to na swój sposób :)
Taty sposób.
Full kontakt.

Z pozdrowieniami dla Pana w nadziei, że nie rzuci roboty w połowie. Bo jeszcze w połowie nie jest ;)

a dzisiaj

2011-07-08T15:08:00.003+02:00

Dzisiaj zamiast obiadu lody. Śmietankowe. I kanapki. Z kiełbaską. I pomidorkiem. A to wszystko zakrapiane matczynymi wyrzutami sumienia. Ale bywa.
A hitem od wczoraj jest - patrz paznokcie - lakier w kolorze mad about mango. Jeszcze nie obgryzione.

Walczymy ze słabościami. Obie :)

a gdyby ktoś miał wątpliwości na co komu ten deszcz :)

2011-07-08T15:03:00.001+02:00

gdyby nas dłużej nie było to mamy wymówkę

2011-07-01T11:52:00.001+02:00

pierwsze wakacje

2011-07-01T10:49:00.002+02:00

Hanka od dzisiaj ma wakacje. 2 miesiące bez przedszkola.
Wstała w momencie wychodzenia Taty do pracy.
Obudziła się późno i zdziwiona.
Tato, jadłeś już śniadanie?
A Tata zjadł i wychodził do pracy. Przez chwilę coś wisiało w powietrzu /awantura/już myślałam, że zaraz się zacznie ale się opamietała.
No to ja się szybko ubielam i jedziemy do pecztola i zjem sniadanie w pecztolu - nic się nie stało. Zjem śniadanie w pecztolu. Nic nie szkodzi.
Wakacje są. Nie ma przedszkola.
Ja nie chcę watacji !! Ja chcę do pecztola !!!

Do przypomnienia. Za kilka lat !!

:D

(nie)matkowanie lalce

2011-07-01T10:18:00.019+02:00

W końcu i Hanka poczuła co znaczą krzywe chodniki i brak podjazdów. Dla kobiety z wózkiem to bardzo ważne. Tym bardziej jak się małoletnia wnerwia, że wózek jej skręca. Sam. Na wertepach. W sklepie mało mniejsca do manewrowania. A ludzie w kolejce udają, że nie widzą. Wtedy mnie nawet Hanki jeżdzenie po nogach nie denerwuje. Co się pani pcha. Wózek pcha.

Oj, Kochanie kiedyś to do Ciebie znowu powróci za kilkanaście lat w tej samej pewnie formie bo nie wierzę, że dużo się w tej materii zmieni. Ale nie o tym...

Hanka dużo więcej czasu spędza z lalkami. Więcej niż kiedyś.

Lalką. Nie dzieckiem. Rzadko kiedy Lalka ma nawet imię. Nie jest więc mamą :) I jakiekolwiek sugestie w tym temacie zbywa milczeniem. Totalnie ignoruje. Odstawia z lalkami sceny chyba przedszkolne. Ostatnio słyszałam, że lalka właśnie uczy się robić na nocnik i czasami się zsika w majtki - ale to nic.

Jest zawsze przygotowana - ma ubrania na zmianę, chusteczki do wycierania jak się zsika albo zabrudzi, butelkę z piciem, coś do jedzenia dla siebie i lalki. Niejeden mógłby brać z niej przykład.

Ja nie pamiętam, żeby bawiła się lalkami w jej wieku. Potem miałam siostrę a potem bawiłam się z nią.

Życie kobiety :)

wyjechaliśmy i wróciliśmy

2011-06-27T09:02:00.005+02:00

Z Hanki relacji przed wyjazdowych nie można było zbytnio pojąć spójnego kontekstu. Ale po głębszej analizie.
Jedziemy na Bozie Ciało. Będziemy tam chodzić nado. /nago/
Jedziemy na Mazuly. Do Olsztyna.
Jedziemy na Zalesie. Na Mazuly.
Lato będzie !!

Wyjechaliśmy. Nago nie chodziliśmy. Lato nas nie zaskoczyło. Ale bez dramatu.
Po raz kolejny utwierdziłam się, że uwielbiam wyjeżdżać z moją rodziną. Totalnie snuć się z kąta w kąt. I po raz kolejny okazało się, że dla naszej rodziny JEDZENIE ma znaczenie.
Byliśmy w Ośrodku Przyjaznym Matce i Dziecku. Hance się podobało. Mieliśmy wiele atrakcji :) Najbardziej żałuję że nie zdążyliśmy pojeździć rowerami. Bo było czym i gdzie. Poza tym...
Jeździliśmy bryczką. Siedzieliśmy na plaży. Relaksowaliśmy się w jacuzzi. Dużo przebywaliśmy na placach zabaw - trzech plus pokój zabaw. Zaliczyliśmy grilla biesiadnego i ognisko. Piekłyśmy chleb na kiju nad ogniskiem. Mieliśmy żabę w pokoju. I zauważalne braki ciepłej wody po 21. Gdyby było jakieś 10 stopni Celsjusza cieplej braki ośrodka były by mniej odczuwalne. A tak było dostatecznie.

Trochę zdjęć. Mało. Bo aparatu mi się nie chciało nawet nosić.
:)

Reasumując.
Nie chcę narzekać ale jeszcze nie trafiłam na miejsce przyjazne dziecku i rodzicom takie na tip top. Albo chociaż na tip. To, że na stołówce jest kilkanaście krzesełek do karmienia i plastikowe talerze i sztućce dla dzieci ikea o niczym nie przesądza. Dla mnie to raczej standard. To, że są place zabaw to super ale już nikt nie pokusi się o przetarcie zjeżdżalni do sucha po deszczu a w sali zabaw dawno nie sprzątano. Zaś Pani Animatorce przydałoby się trochę uśmiechu i wrzucenie na luz. Jako rodzice co nie chcieli uczestniczyć w niczym /olimpiada rodzinna, podchody/ byliśmy jej zmorą. Jedzeniowo nawet Hanka stwierdziła, że śniadania i kolacje /bufet/ było dobre ale obiady nie. Dla mnie za słone, dla Taty bez polotu, dla Hanki za dużo zielonego. Nie nasz gust kulinarny. Wegetarianin usechłby z głodu. A śniadania niby dla dzieci bo były chrupki kukurydziane ? Kulki czekoladowe? I mleko ? No proszę.
A obsługę wysłałabym na szkolenie. Bo Panie miłe ale szalenie zestresowane.

Jednakże ośrodek polecam. Mimo wszystko. Bo My mamy skłonności do przesady. Widziałam wiele ludzi zadowolonych albo po prostu pogodzonych ;)
A swojego ulubionego szukamy dalej.
A Wy swoje macie?
:)

na dzień Taty

2011-06-23T11:27:00.000+02:00

Takich zdjęć jak poniżej Hanki z Tatą mam ogromne ilości. Bo jak Hanka u Taty na rączkach to ja kilka kroków za nimi. I nie mogę się powstrzymać.

Tata zawsze weźmie na ręce. Jak trzeba i jak nie trzeba. Jak to Tata.

Tata jest czasami od zadań specjalnych. Od bawienia się lego. Kolorowania. Temperowania kredek. Ubierania lalek. Odprowadzania do przedszkola.
Tata najlepiej czyta książki. Z podziałem na głosy. Intonacją. I zaangażowaniem. Najbardziej lubię jak czyta Kubusia Puchatka i ostatnio Grzeczną. Jak wołają wszyscy po kolei LUSIA ! odpadam.

Córeczka Tatusia? Nie do końca. Role w rodzinie są podzielone. Co nie znaczy, że równo.

Jako córka myślę, że Hanka ma fajnego Tatę. Dobrego. Czułego. Kochającego.
Czasem zmęczonego. Rzadko złego.
A co najważniejsze - obecnego. Odczuwalnie obecnego.

Z najlepszymi życzeniami dla Taty.
Również Mojego. Bo też mam dobrego Tatę.

:)

zakaźny

2011-06-15T12:35:00.003+02:00

Rumień. Tym razem.
Dziecko odbierane z przedszkola wyglądało podejrzanie. Pani Przedszkolanka z przerażeniem patrzyła i marzyła bardziej o Hanki alergii niż o jakiejś zakaźnej i rozprzestrzeniającej się chorobie. Ha. A jednak.

Dzień 1.

Dzień 2.

Dzień 3.

Gdzieś tam między dniami pojawiła się gorączka. Poza wysypką nic nie ma. A wysypka faktycznie w NICZYM Hani nie przeszkadza. Gorączka również. Nic jej nie jest przecież :)

Dziecko złości się na mnie. Odrobinę. Dzisiaj, że Tata poszedł do pracy. Że w sklepie znowu nie było wędzonej makreli. Że nie może biegać po słońcu ani kąpać się w basenie. Że nie idziemy do Cioci Asi. Że nie poszła do przedszkola. Że miał być rosołek na obiad i jest. Że siedzę przed komputerem zamiast czytać Mamę Mu.

I dlatego już kończę.

:)

mycie zębów

2011-06-10T08:14:00.002+02:00

Myje pierw Hanka. Gryząc szczoteczkę, obśliniając ją. wysysając pastę do zębów - poleci po swoich zdrowych mleczakach raz po raz.
Potem myje Mama/Tata odrobinę dokładniej uchylając szczoteczką przed gryzieniem i wkurzając się na zjadanie pasty.
Z dzisiejszego poranka.

Mamo, wyjechałaś za linię /wskazując na usta/.

He?

:D

Po to jest ten deszcz.

2011-06-08T18:34:00.001+02:00

Już od rana na podwórzu
wśród patyków i wśród liści
przycupnęli nad kałużą
pracowici kałużyści.
Wygrzebują brud z kałuży,
niech kałuża będzie czysta! *

* Fragment wiersza "Kałużyści" - Wawiłow Danuta

basen obowiązkowo

2011-06-07T11:39:00.005+02:00

Basen być musi. Obowiązkowo.
Ile to ja miałam basenów. Pompowanych i nie. Małych. Większych. Dużych. Nie pamiętam nawet kiedy przestaliśmy celebrować basenowe tradycje. Pewnie wiek dojrzewania miał tu jakiś wpływ.

Zeszłoroczny basen dla Hanki był radością. I zauważyłam, że im większe szaleństwa w baseniku tym bardziej odważnie zachowywała się na dużym basenie i nawet z myciem włosów było mniej awantur.

Mały basenik w tym roku.

Mały basenik posłużył jeszcze. Nawet dwójce rozhulanych szaleńców. Skoki do wody z trampoliny były hiciarskie.

Nowy basen. Jest. Większy. Dużo większy.

Mamusiu, a dlaczego mam taki duży basen? Nie pomyślałaś?
Pomyślałam.
To dlaczego on jest taki duży?
Jest duży. Takie ma parametry. /chichocząc w duchu/
A nie pomyślałaś?
Pomyślałam.
A nie pomyślałaś, że on będzie dla mnie za duży?
A jest za duży?
Nie. Jest SUPEL !!

I tylko czekam na kolejne upalne dni. Czekamy.
;)

o dziewczynce

2011-05-31T08:57:00.003+02:00

Dziecko rośnie. Nie inaczej.
Dziecko coraz częściej jest Dziewczynką. Dwie Dziewczynki, jeden Chłopiec jadą samochodem - rodzina w aucie. Poza tym dorzuciła sobie parę atrybutów. Bez szaleństw bo tego nie znosi. Stosowny dla Hanki minimalizm. Nosi torebkę. Okulary przeciwsłoneczne. Robi siku na siedząco (choć ja uważam, że to żaden wyznacznik) i maluje się.

Mamo daj mi ten tusz do policztów. I tą pomattę do ust. Nieeeee, tą !!!! TWOJĄ !!!!

Dla poprawności na policzki nakłada róż. Wpierw nacierając się kremem.

No i o ten róż ostatnio poszło. Hanka wymalowana spotkała na swojej drodze sąsiada, Pana Waldka. A ten, niczego nie przewidując i nie mając tego w głowie, z zaniepokojeniem pyta o Hanki różowe policzki, czy to przypadkiem nie uczulenie, nie reakcja alergiczna na pyłki. Och. Jedno spojrzenie. Jedno machnięcie rzęsami. I bez słowa komentarza odeszła ostentacyjnie od płota.

Mamusiu - pyta po chwili - Mamusiu, czy Pan Waldek nie widział. Czy On nie zauważył, że ja jestem UMALOWANA. To jest lóź na policztach a nie uczulenie !!!
Nie zauważył.
Tak, Mamusiu, Pan Waldek jest chłopcem.
Dwie dziewczynki westchnęły.

przedszkolnie na TEN dzień ;)

2011-05-31T07:49:00.003+02:00

Oczywiście obchodzić trzeba.

Wzruszeń jako takich brak. Dzieciaki bardziej myślami były gdzieś niż tam. Hanka tradycyjnie lekko znudzona. Wierszyki recytowała i śpiewać udawała.
Gdzieś w połowie poprawiała spódniczkę. Zdejmując i zakładając ją. Na nieszczęście zostanie to jedynie w naszej kruchej pamięci bowiem ja fotograf akurat się śmiałam a Tata operator kamery akurat miał zooma na twarz Dziecka i zorientował się po fakcie poprawy dokonanej :)

Idzie lepiej.
Coraz lepiej.
;)
Nie sugerować się miną.

A rodzice zostali obdarzeni giftami. Za połowię z nich Komitetowi Rodzicielskiemu dziękujemy.
;)

Jesteśmy mistrzami popeliny ;)

Ps. A dzisiaj Dziecko pojechało na wycieczkę autokarem na wieś. O ironio ! Na łąki i pola. Agroturystykę będą zwiedzać. Przez to wstaliśmy o świcie, tłumaczenia, że wcześnie jest i zdążymy daremne - to będzie długi dzień :) Ciekawa jestem. Bardzo !

Dzień Matki.

2011-05-26T07:49:00.002+02:00

Żyj w zdlowiu ! - powiedziała mi Hanka kilka dni temu wręczając dwa magnesy - laurkę - i całując w oba policzki. Tak w ramach prób w składaniu życzeń przed Dniem Matki.

Żyję - długo i szczęśliwie.
Ty również, Córko.

A jutro przedszkolne obchody dla Mamy i Taty za jednym zamachem.
Będzie ubaw.
Przedni.

:)

targi po raz kolejny

2011-05-23T09:01:00.005+02:00

Z Hanką po raz pierwszy.
Drugi.
I teraz.
I chyba ostatni. Choć za rok zmienimy zdanie i zabierzemy ją ze sobą. Bo My tak lubimy razem. Mimo iż Tata nie obejrzał chyba wszystkiego co chciał. Mimo iż Mama nie obejrzała niczego bo się totalnie nie przygotowała a teraz żałuje, że takich kilu książek sobie nie przygarnęła. Mimo tłumu ludzi. I powolnego zmęczenia materiału - Dziecka. Mimo gorąca i kolejki ludzi po autograf do jakiejś wampirzej albo innej pisarki/pisarza. Przeciskania się przez tłumy. To i tak nam się wypad udał.

Najbardziej finał.
Z lodami i przemiłym towarzystwem.
Do powtórzenia - bliżej niż za rok.
Dwie Hanie. Ten sam rocznik. Różnica kilku miesięcy.

Poza tym na targach było zdecydowanie za mało balonów. Za to więcej naklejek i plakietek ;)

A książkowo? Dla dzieci zdecydowanie dużo więcej niż rok temu. Znowu udało nam się zahaczyć o dedykację.

Czy coś ciekawego? Czy ja wiem. Hance podeszło kilka tytułów a kilka nie. Jak zawsze. Grzeczna się przyjęła. Dwie książki Amandy Ericsson - bardzo. Nawet Otto się zainteresowała. Kukuryk też. A matka nawet jednego skleiła ;)
Reszta czeka na lepsze czasy.

Jedno pewne. Wybór większy niż w empiku. Szkoda mi tylko, że nie dostrzegłam nigdzie Pompika. I kilku innych.
Oczywiście niedosyt ;)
No to za rok.
:)

rowerowo, że hoho

2011-05-23T08:32:00.005+02:00

Zacznę od końca.
Dnia 20 maja 2011 roku, o godzinie 18.35 Hanka powiedziała:
- Mamo, wyciągnij mi lowelek.
Mama wyciągnęła. Pomyślała co swoje. Ale wyciągnęła.
A Hanka wsiadła i pojechała.
A Matce przysłowiowa kopara opadła.
Koniec świata. Jednak.
I tak sobie jeździ.
Od wczoraj w kasku.

A nikt by ją o to nie posądzał. Po ostrym falstarcie w zeszłym roku /tutaj/ i po kilu próbach w tym roku o jazdę na rowerze nikt by jej nie posądzał. Po wszystkich tych wspaniałych historiach rowerowych z Mamą w roli głównej.
Ciocia Asia kilkanaście dni temu opowiadała o programie tv, w którym mówili coś o dzieciach i rowerze.
Babcia Aga we czwartek niedyskretnie zapytała o tą umiejętność a Hanka podsłuchiwała na pewno.
Matka w komentarzach ostatnio pojechała po rowerku, że zły i bardzo zły.
Rower został miesiąc temu przygotowany do współpracy po zimie.
Dzieci w przedszkolu gromadnie przyjeżdżają rowerami.

Moja rodzina dzieli się na tych co nie jeżdzą i mnie.
Rodzice Taty nawet mają rowery.
Tata Hanki - potrafi i kiedyś szalał.
Genetyka była po jej stronie. W połowie ;)

Ta-dam ! /uwaga! ściszyć głośniki bo odgłosy samochodów urywają uszy ;)/

Wchodzenie na i po drabinie - z serii spełniamy marzenia ;)

2011-05-07T12:13:00.001+02:00

Obiekt westchnień, pragnień i ukrytych lęków.

2011-05-07T12:11:00.001+02:00

Laska ciagle wisina telefonie.

2011-04-27T11:39:00.001+02:00

Takiej jazdy telefonicznej to już dawno - nigdy - nie było.
Różowa tandeta z klapką i dwiema muzyczkami rządzi.

Mamo, ja mam znajomych i utrzymuję kontakty - tłumaczy.
Poprosiłam w sklepie, siedzącą między półkami, żeby skończyła rozmawiać albo powiedziała swoim znajomym, że oddzwoni później i usłyszałam - muszę tońcić bo mama nade mną stoi i dada /gada/. Po czym podniosła się i mnie zbeształa, że nie przeszkadza się jak ktoś rozmawia przez telefon i, że ona tak nie robi i, że to był Tata i On oddzwoni później bo ma dużo minut ;)

Kochana, gdybyś Ty wiedziała ile ja mam minut ;)

Kolacja jest dziewczynką a obiad chłopcem - stwierdziła ;)

2011-04-26T19:20:00.001+02:00

Nie ma to jak awanturnie odmówić zjedzenia obiadu a potem wsunąć dwie dokładki!

2011-04-26T14:38:00.000+02:00

I znowu puzzle. A to dopiero po 10 ;)

2011-04-26T10:25:00.000+02:00

Gry planszowe.

2011-04-26T10:11:00.000+02:00

Lego

2011-04-26T10:10:00.000+02:00

Puzzle

2011-04-26T10:08:00.000+02:00

We wtorek w oczekiwaniu na czwartek ;)

2011-04-26T10:05:00.001+02:00

z pełną świadomością popełnionego czynu

2011-04-17T20:30:00.004+02:00

Podpisują się pod tym oboje rodziców i Dziecko.
Hanka sobą zachwycona.
Pani Fryzjerce drżały ręce /a twarda jest/ a klientki Salonu wstrzymały oddech. A Hanka pełnia szczęścia. I nawet nie rozmyśliła się w połowie. Nawet oko jej nie mrugnęło kiedy Pani ścinała jej włosy. Efekt zaskoczył wszystkich. Hankę najbardziej.

Kocha swój nowy wygląd. I jest tego bardzo świadoma. I nie może doczekać się poniedziałku, żeby wszyscy w przedszkolu zobaczyli. I żeby się zdziwili. I zachwycili.

Nowa Ona.

Pomijając walory estetyczne mam nadzieję i wiarę, że krótkie włosy rozwiążą problemy jakie sprawiały długie włosy. Hanka nie cierpi spinek, gumek, kokardek, wstążek, opasek i wszystkich gadżetów. I nie znosi związanych włosów. Nienawidzi mycia i suszenia. Zmiany na lepsze. Oby.

Odkąd ma krótkie włosy myjemy i suszymy je codziennie ;D

jednej fazy brak

2011-04-13T08:58:00.007+02:00

Nigdy nie była Dzieckiem co by miało jedną zajawkę. Totalnie. Chyba nigdy. Próbuje sięgnąć pamięcią i pomagam sobie archiwum bloga ale nie. Nic nie trwało na tyle długo, żeby mi utknęło w pamięci.

Może trochę się pomyliłam. Jedyną rzeczą od początku i trwa do dziś - książki. Kiedyś oglądanie. Teraz oglądanie jeszcze bardziej i czytanie najbardziej. Moje, Taty, Babć, Cioć, Wujków - ktokolwiek kto potrafi czytać mile u nas widziany. Pocitaj mi ! Na punkcie tego ma hopla. I kiedyś non stop uwielbiany Kubuś Puchatek czasami jest detronizowany ale na krótko. Są też książki, które się jeszcze nie przyjęły jak Pluk z wieżyczki czy Miś Paddington - nie przyjął się to znaczy, że czytamy rzadziej niż inne. Niż na przykłąd Groszkę -bardzo specyficzną swoją drogą, albo Pompika z Polinką. Tak- książki to jest to.

I lego. Od zawsze, od pierwszego zestawu. Teraz ma tego całe pudła i nie ma dnia żeby czegoś nowego nie budowała. Bez ustannie coś zmienia, przerabia, przemeblowuje. Ostatnim hitem było lego Kubuś Puchatek ;) Max. Mamy dwa Prosiaczki.

Potem puzzle. Za każdym razem kiedy podnosimy poprzeczkę i myślimy, że tym razem chyba przesadziliśmy, że nie da rady, za trudno i będzie ją to frustrować i złościć zamiast bawić - jesteśmy w błędzie. Puzzle chyba nigdy nie będą za trudne. Jak dostanie nówkę to układa je do znudzenia - mojego. Bo ją ciągle bawią. Nawet o 6 rano.

Zestaw startowy. Książka. Lego. Puzzle. To jest co dzień. Muszę jeszcze nad tym pomyśleć.
Wszystko inne zmienne jest. Chyba. Raczej. Na tyle na ile można mówić o stałości i zmienności u trzylatka ;)

To tak niby na bieżąco ;)
Z gorącymi pozdrowieniami dla Czytelników.

odgrzewane starocie

2011-04-13T08:47:00.003+02:00

I może trochę co teraz.
Co teraz? Po-chrypuje. Hanka. Po 2 tygodniach leczenia katarku-uszu-katarku rano mówi z chrypką w głosie. Alergia? Na bazie ;)

Teraz Hanka chodzi już do przedszkola. Oj brakowało tego. Jej. Bo ja mimo wszystko już się nawet przyzwyczaiłam do braku czasu na wszystko. Do czytania całodziennego na okrągło i dookoła wszystkiego - bez przesady i nie przesadzam. Do Niej po prostu.

A Hanka teraz jest dużym smuteczkiem.
Smutno mi - dlaczego? - bo chce mi się płakać - dlaczego? - bo mi smutno.
Oj to takie mamusiowe ;)
Z uwielbieniem przegląda swoją smutną twarz z jeszcze bardziej smutnymi minami w lustrze. Na nic tłumaczenia, że Nasze Dziecko jest wesołkiem, że ja urodziłam wesołe i radosne dziecko, tak wesołe i radosne, że nawet przy porodzie nie płakało. Z każdej strony pełnia szczęścia. A Ona woli być szczęśliwym smuteczkiem.

Choć często o tym zapomina ;) Na szczęście. Co by nie popadła w czeluście rozpaczy :)

Zdjęciowo marzec bo od miesiąca nie wzięłam aparatu do rąk. Bywało :)

Wyciąganie podwórkowych gratów z katarkiem w tle :)

2011-03-31T12:43:00.001+02:00

Dziecko chore. Matka na kasie siedzi.

2011-03-28T13:44:00.002+02:00

Jak w temacie.
I tak do końca tygodnia.
:)

żeby postawić do pionu

2011-03-19T21:35:00.003+01:00

O chorobach to nawet nie wspominam.
Jakieś katarki. Kaszelki. Ostro wypieram.
Hanka już 2 miesiąc chodzi do przedszkola i jakoś chodzi.
Jak już myślę, że jutro to będzie chora na bank - czuje się znacznie lepiej.
Z Hanką nigdy nie jest bankowo.
Ostatnio zachciało się jej pisać na klawiaturze.
Mamusiu, popiszę troszkę?
Mama niechętna, bo nie w formie fizycznej żeby z Dzieckiem siedzieć i stukać literki. Hanka nie w formie bo nerwowa tego dnia i wieszczę, że skończy się awanturą. Myślę, że znalazłam rozwiązanie.
Tłumaczę, że i ja i Tata i inni zanim pisali na klawiaturze to pisali ręką. Trzeba nauczyć się literek i pisania kredką, długopisem czymkolwiek ale n a k a r t c e a dopiero potem siadać do klawiatury.
Ale ja Mamusiu umiem?
Rozumiem. Doskonale. Ale....
Jak napiszesz na kartce swoje imię to pozwolę Ci przez 10 min postukać cokolwiek będziesz chciała.
Samej?
Samej.
No i ....

Potem jeszcze strzeliła TATA i MAMA i chciała zacząć BABCIA ale przypomniała sobie o klawiaturze.

Miałam 10 minut spokoju.
A nie zapowiadało się.

:)

nieoczekiwanie już bardziej na bieżąco być nie może :)

2011-03-19T21:19:00.003+01:00

W połowie tygodnia nieoczekiwane przy śniadaniu:
- Ja nie chcę iść do pecztola.
Zdziwienie. Dlaczego? - Taty. Aha - Mamy. I szykujemy się dalej.
Przy ubieraniu, mina dramatyczna i powtórka.
- Ja nie chcę iść do pecztola.
Nie? - Mamy - hmmm?
Nie, bo dzisiaj dzieci idą do stlaży.
To fantastycznie.
-Ale ja nie cę.
I tu.... zaczęła się długa rozmowa, która przeciągnęła się do samego przedszkola.
Poszła. Niechętnie. Bardzo.
Więc na przedszkolną wycieczkę poszłam razem z przedszkolakami ja, Mama.

Wizytę w Straży Hanka przeżyła. Całkiem nieźle. Z poziomu moich ramion dotknęła nawet "sikawki" a widząc ekscytację dzieci weszła nawet do wozu strażackiego. I założyła ochoczo kask.
Faktem jest, że powrotu do przedszkola doczekać się nie mogła.
Faktem jest również, że o wizycie w straży, o strażakach i ich domku i samochodach dużych i małych opowiada wszystkim i jest z tego niezmiernie dumna. Że wie, że widziała i, że mimo iż nie obyło się bez początkowych łez to na dłuższą metę warto było.

moooocno archiwalne

2011-03-01T11:35:00.003+01:00

Bo Świąteczne :D
Jakoś mam problem z - n a b i e ż ą c o !
Rażący :)
Muszę to uwiecznić.

A najlepsze było to, że po akcji Mikołaj - po rozpakowaniu i zostawieniu prezentu - zgasło światło.
Przerwa w dostawie prądu.
O radości.
Z czołówką prezentowała się świetnie. I równie doskonale dawała sobie w ciemności radę.

Wersja bez flesza.

Wersja z fleszem.

Nawet jeździć się dało.

Perfekcyjna Pani Domu !

raz dwa trzy kapustę zjadasz ty

2011-03-01T11:29:00.003+01:00

Kulinarnie. Gustownie. O kapuśniaku. I pięciu przemianach.
Na szybko.
Nie wiem czy to akurat te pięć przemian maja tu największą rolę - mają też zwolenników i przeciwników, wiarków i niedowiarków ;) - ale smacznie jest i zdrowo. I kapuśniak Hanka uwielbia. Miks z kiszoną - za którą w postaci niezupnej nie przepada - a główką kapusty muszę się podzielić zawsze.
Chrupiąco.

I po ostatnim tygodniu ferii to żywieniowo mnie / już chyba / nie zaskoczy - przytyła P Ó Ł kilo.To więcej niż przez ostatnie kilka miesięcy ;)

I tym sposobem w wieku 3 lat 3 miesięcy i 3 dni przeskoczyła 13, 300 gram.

;)

motylek :)

2011-03-01T10:38:00.003+01:00

Bal Karnawałowy w przedszkolu.
Przygotowania trwały kilka dni.
Strój noszony codziennie.
Do przedszkola zaniesiony w podskokach.
Z Balu - jak słusznie przewidywałam i to nie dlatego, że w nią nie wierze tylko dlatego, że ją znam - ewakuowała się natychmiastowo. Teleportacja. Dom. Koniec.

Czasami chodzi w nim po domu.

:)

I tutaj napomknę. Jako Małe Dzieci i ja i Tata Hanki byliśmy tacy sami. Nie chodziliśmy nigdy na żadne szkolne bale, imprezy, przedstawienia. I zachowanie Hanki nie dziwi nas. Jest jaka jest. Nasza. Najlepsza.

przedstawienia teatralne różne

2011-03-01T09:53:00.008+01:00

Temat, który miałam poruszyć kilka razy. Co jakiś czas powracający. Teraz częściej ze względu na przedszkolne widowiska. Przedstawienia. Osobiście wcale się nie dziwię. Czasami tylko mam nadzieję, że tym razem będzie inaczej.
W przedszkolu na przedstawieniach najmłodsze dzieci siedzą na samym przedzie. Żeby lepiej widziały. I siedzą. Z nóżkami na kokardkę. I się boją. Głowa na wysokości 50 cm. A przed nimi kot w butach lub co gorsza smok wawelski. Taki z co najmniej metr osiemdziesiąt. Z ich perspektywy przerażające. Dzieci kulą się, drżą i jest to niemiłe. Na pytanie - jak się podobało? - nie odpowiadają wcale i unikają wzroku. Nie generalizuje - niektóre kochają się bać. Niektóre uwielbiają takie rozrywki.
Hanka. Nie.
Nie lubi. Nie trawi. Nie odczuwa przyjemności. Nie podoba się. A to znaczy, że nie chce uczestniczyć. I nie uczestniczy.W przedszkolnych. Wcale.

A My - rodzice - czasami chcemy wyjść dziecku z pomocną ręką.Pomóc jej się przełamać. Z nią.
Pierwszy teatr był nawet na TAK - tylko, że coś tam spadło, huknęło i się rozbiło. I głośne było. I było jak było.

Rozrywkowo zaliczyliśmy również Bal Noworoczny w Zamku Królewskim.

I tu było dwojako. Przedstawienie znanej grupy teatralnej się nie podobało.

Ale zabawa taneczna jak najbardziej.

Tańczyła. Skakała. Bawiła się znakomicie. Mimo iż nie znała tam nikogo. Nie przeszkadzało jej. A naszemu zdziwieniu końca nie było - nawet teraz jak patrzę na zdjęcia :)

A tutaj D O T K N Ę Ł A eksponatu. Chcąc przejrzeć się w lustrze musnęła dłonią stoliczek. Gromkim gniewem się to objawiło Pewnej Pani. Kocham Muzea.

Zwiedzeniu sukcesem w niespełna tydzień później zawitaliśmy do Ateneum.
O tragedii i dramacie. W jednym akcie.
Tutaj zawiniły balony.
A kysz.
Strzelające.

I miłe Śnieżynki nic nie pomogły.

Musieliśmy wyjść i tyle nas widziano. Ale szatnie teatralne cieszą się powodzeniem u naszej pociechy.

Chyba do teatru nie pójdziemy zbyt szybko. Chociaż ja bym jeszcze Hankę przetestowała na jakiś kukiełkowym.

:)

w drodze

2011-02-22T16:34:00.003+01:00

jak była mała/mniejsza to jazda samochodem to był pikuś.
na przykład kiedyś.
dawno.
bez problemu. bez awanturowania się. bez negocjowania. bez zmiany zdania. chce jechać. nie chce jechać. chcę do domu. nie chcę tu być. i nasze ulubione. PSITUL MNIE !!!! w samochodzie. w pasach. kończy się na DAJ MI LĄCZKĘ !!! i daję. bo jestem pasażerem przeważnie. rączkę powykręcaną. obolałą. ale koi jęki i żale. odrobinę.
bo Hanka w samochodzie coś spać nie chce.
a szkoda.
a droga na ferie była nie długa. ale marudna. ale później jeszcze pojechaliśmy tu i tam i cały dzień w drodze. a ja tak nawet lubię. czasami.

skarpetki

2011-02-22T10:59:00.004+01:00

Jesteśmy na feriach.
My, to znaczy, ja i Córka. U Prababci Tereski. U Awy. I Pawła. I Janta.
I napiszę o skarpetkach. Bo wolę o czerwonych skarpetach niż o zielonych glutach.
Co nie?
Skarpetki są ogólnie problemem. Ale te pokochała od pierwszego spojrzenia. Dla mnie? Dopytywała. Dla mnie? A to je zrobił? Mama Ewy. A dlaczedo? Bo potrafi, chciałoby się powiedzieć. Bo zrobiła je w tempie expres na zamówienie. Babcia Malysia?Tak. A kiedy się ulodziła? Dawno. I dlatego, z racji wieku zapewne skarpety dzierga doskonale. Hanka ma. I ja mam też.
I towarzyszą nam od rana.
I w końcu nie muszę upominać o kapcie lub skarpetki.
O, małe radości!

A racji ferii i innego miejsca zamieszkania watro wspomnieć o ludziach.
Gdziekolwiek się pojawimy ludzie znają nas lepiej niż my ludzi. Tak było zawsze i ja jestem do tego przyzwyczajona. Hanka wcale. Mówi dzień dobry i do widzenia - i na tym koniec interakcji. Na pytania o zdrowie, imię, przedszkole, prabacię, babcię, koneksje rodzinne i sytuacje życiową - nie odpowiada wcale. Patrzy na mnie i - Mamo, Ty powiec !
Że niby niemiła jest? Wcale a wcale. Na pytanie, dlaczego nie rozmawia z tymi wszystkimi ludźmi odpowiedziała mi raz bo więcej nie pytałam.
Dlaczego?
Bo ja ich nie znam, Mamo !

rządy trzylatki

2011-02-05T09:48:00.004+01:00

Tato, Tato! Wstań ! Jeć po tolt !

Mamo, Mamo ! Dzie są doście ?

Pewnie śpią. Bo to bardzo wcześnie było. Ciemno. A Ona już spać z wrażenia nie mogła.

Ulodziłam się piatedo lutedo !

Dokładnie !

Sto Lat !

grut to wychowanie

2011-01-27T14:36:00.005+01:00

Mieliśmy problem. Z obgryzaniem paznokci. Bo dłubanie w nosie jakoś przeboleję. Gryzienia nie.
Były prośby. Tłumaczenie. Długie rozmowy. Na nic.
Nie gryź !
Nie pacz !
Nawet jak nie widzę to wiem, że gryziesz.

Obcinałam paznokcie codziennie. Piłowałam Miała własny mały pilniczek. A Hanka ciągle mówiła, że dlapie.
Malowałam lakierem - dziewczynki nie gryzą pomalowanych paznokci, Córeczko !
Po tygodniach walki - dwóch - mieliśmy dość. Ciągłe upominanie. Nie zwracanie uwagi. Nic nie pomagało.

W końcu, którejś soboty nie wytrzymałam - jak jeszcze raz zobaczę, że gryziesz paznokcie - mówię - to zabiorę Ci jedną z książek z Kubusiem Puchatkiem.
Oniemiała.
Rozumiesz.
Tać.

Za jakieś 20 min kątem oka widzę, że gryzie. Jedno moje spojrzenie - przybiegła z oblizanym paluchem - obtnij. Obcięłam.
-Teraz przynieś jedną z książek o Kubusiu.
Przyniosła. Zabrałam. Schowałam. Nie ma.

Od tamtej pory nie gryzie paznokci.
Książkę odzyskała wczoraj przed snem w nagrodę za samodoskonalenie.

Zawsze to powtarzam.

Dobry szantaż to podstawa wychowania !

;)

fejsiak pomalowany

2011-01-24T18:23:00.003+01:00

Nie pomyślałabym, że chciałaby mieć pomalowaną buzię. Brudną przecież.
I pewnie gdyby mi o tym powiedziała popatrzyłabym z niedowierzaniem. Wielkim.
Trafiło pytanie na Ciocię Asię, która przecież nie wszystko wie. Jak usłyszałam o wodzie do farb to nawet mi przez myśl nie przeszło.
Taka radość. I koncentracja. Ale co chciała mieć na twarzy to ja nie wiem.

Po jakimś czasie na twarzy były barwy głównie wojenne ;D

Zdjęcia mocno archiwalne - z okresu świątecznego.

jakby inaczej wstążka ciąg dalszy

2011-01-22T13:30:00.002+01:00

Mamo, a będę modła w niej pać?
Pewnie.
Ale myć nie. Bo jat umyjemy szyję !?!
Damy radę.

Przed kąpielą się dziwnie zgubiła. Ale przed snem znalazła.
Hanka raczej tak nie ma. To chyba pierwszy raz - taki kaprys, że coś musi być do spania. No z wyjątkiem prosiaczka. Ten zawsze tam jest. Jak widać Gustaff też. Czasami. Jak nie widzimy.

dzień, ktróry nie obchodzimy hucznie a nawet wcale ;)

2011-01-22T13:21:00.003+01:00

Dzień Dziadka i Babci. Babć i Dziadków. Liczba mnoga. Wstając rano chciałam Hanię zachęcić do prac laurkowych. Ale jak usłyszała, że dzisiaj jest t e n dzień to... skończyło się na jednym Wielkim Smutku.
Bo TEN dzień był zaplanowany. Miało być przedstawienie specjalnie na Ich cześć. Hania skrupulatnie zaplanowała każdy detal. Kto gdzie przyjdzie, z kim, gdzie będzie stał - a nawet co powie i jak się będzie cieszył. A Hania miała mieć białą bluzkę, białe rajstopki, spódniczkę z przedszkolnych zapasów chyba czerwona albo różową/przymierzyła ją raz/ i opaskę na głowie.
Z planów pozostała opaska. Przypadkiem znaleziona wstążka.
Dla Babć i Dziadków oczywiste Sto Lat !
Na przedstawienie zapraszamy za rok :)
Może wtedy będziemy bardziej hucznie obchodzić TEN dzień.
Tym razem hucznie bolało ucho. Mimo antybiotyku. A rodzice chyba do wtorku zwariują. Od wtorku na pewno - bo na huczną zmianę na lepsze się nie zapowiada.

Na pocieszenie Wnuczka we wstążce. Wersje dwie.

;)

Idzie w wegetarianizm.

2011-01-19T14:31:00.003+01:00

I to nie chorobowo. Od jakiegos czasu widze, że omija mięsko na talerzu. Dzisiaj wsunęła nieziemskie ilości kaszy jęczmiennej.
Tylko trzeba uważać żeby nie popadła w monodietę. Ale to chyba moje zadanie.

może być.

2011-01-19T10:20:00.004+01:00

Książka, ku mojej radości przyjęła się. A książki nie przyjmują się wcale. Żadne. Radości nie tylko dlatego, że sama mam jakiś sentyment do serii. Radości, bo rzygam Kubusiem Puchatkiem ;)
Swoją drogą znam Osobę, która ma całkiem pokaźną kolekcję książek z serii "Poczytaj mi mamo". Ta Osoba ma wiele osobliwych kolekcji. Pozdrawiam :D
Czytam teraz Dziecku coś innego. A Hanka już upodobała sobie ulubioną dziewczynkę w niebieskiej sukience. Do wieczora będę znała na pamięć.

Przedszkolne oczekiwanie.

2011-01-19T09:29:00.001+01:00

Zapalenie oskrzeli. Antybiotyk - pierwszy w życiu. Do tej pory nieźle się trzymała. Teraz chce nie kasłać i nie smarkać. Ja również.

Wyczekiwanie. Na wyzdrowienie.
A jat pójdę spać i wstanę lano to co będzie?
Czwartek.
A jat pójdę spać w czwaleć i wstanę lano to co będzie?
Piątek.
A jat pójdę spać w piątet i wstanę lano to co będzie?
Sobota.
W sobote nie ma pecztola?!?
Nie. W niedzielę też nie.
A jat pójdę spać w innedo tydodnia i wstanę lano to co będzie?
Szaleństwo. Poniedziałek.
I będe zdlowa?
Zobaczymy we wtorek.
Heh.

Mamooooo...

2011-01-18T17:39:00.002+01:00

Uwielbiam. Do przesady.
Tylko czasami doprowadza mnie co cichego wnerwu gdy stoje obok a ona mamuje mi. I niczego nie chce. Oprócz mówienia "mamo" co 5 sekund. Potrzeba wewnętrzna.
Mama niezbędna w sytuacjach kryzysowych. Posiedzieć przy łóżku. Utulić do snu. Podać leki. I nie kryzysowych- ostatnio nawet przypadło mi kąpanie w udziale. Muszę uczestniczyć.
Mama potrzebna od zaraz. Psitul mnie!

Ale ale... Bywają wyjątki.
Są sprawy i rzeczy w których nie mogę brać udziału. Do których stworzona nie jestem. Zdolna najwidoczniej w Dziecka mniemaniu również.

Na przykład pierwszy - Lego.
Nie potrafię budować. Niczego nie potrafię znaleźć. Nie ma mowy żebym pobawiła się nowym zestawem. Tylko Tata! Wczoraj była zmuszona mnie poprosić o pomoc. W budowaniu sklepu. Kaprys do zrealizowania na teraz. Mówiłam - poczekaj na Tatę- bedąc świadoma konsekwencji. Jednak chęć posiadania sklepu była silniejsza. Tylto mi pomozieś. Ja sama zbuduję. Pomóś mi. No to pomogłam. Najlepiej jak potrafiłam. Powtarzając Dziecku, że nie jestem Tatą. Sklep zbuduję po swojemu. Dostałam kilka ostrych słownych wskazówek i jakoś poszło.

Wersja do zaakceptowania. Nie omieszkała wspomnieć Tacie z politowaniem, że Mama dachu nie zbudowała co Tata uczynił. Miałam nawet zrobić fotę ale z samego rana Hanka dach zdjęła. Czyli Mamy wersja wcale nie najgorsza ;)

Po drugie "na przykład".
Hanka choruje i ma już dość. Wczoraj od 12 do 15 wyła w niebogłosy. A placz to katar i kaszel na potęgę. Błędne koło. Życie i zdrowie psychiczne uratowała Ciocia Asia z Andrzejem a później Tata.
Dziś o 12 zaczął się show. Tiedy do nas toś psindzie? Nie przyjdzie. Praca. Choroby. Dzisiaj masz mnie. Tylko mnie. W skrócie - ja jestem Córeczko.
Ty mi nie pasujesz !
Ty mi nie wystalciasz
Cę zieby tu był toś jeście !
Ja też ! :)

Po trzecie. Ubawiła mnie tym.
Na ratunek przybył sąsiad. Pan Waldek czytał historyjkę z Kangurzycą, Maleństwem - morał - nie ma jak u mamy. Zachwala jak to mama dba, pielęgnuje, opiekuje się. Do Hanki jakoś to nie przemawia. Pan Waldek nie wytrzymał - a gdzie Ci będzie lepiej ? - pyta.
U Cioci Asi !

;)

być jak puchatek

2011-01-16T15:12:00.004+01:00

Bardzo lubię jak Tata czyta Hance o Kubusiu Puchatku. Uważam, że robi to zdecydowanie lepiej niż ja. Z udawanymi głosami. Piosenkami. Prześmieszne.
Hanka "czyta" dużo o Puchatku. Zasadniczo to od jakiś 3 miesięcy siedzimy tylko w tym. Hanka na pamięć zna historie. Sama sobie opowiada. Staly, poczciwy, osioł Tłapouchy.... Słowo czytane do niej trafia. W przeciwieństwie do bajek. Filmów animowanych nie ogarnia. O ile po przeczytanej książce potrafi powiedzieć kto, co i jak. I dlaczego. O tyle po obejrzanym filmie nie zna imion bohaterów. Nie potrafi streścić fabuły. Migające obrazy totalnie zapychają jej zwoje. Pracujemy nad tym. Trenujemy oglądanie ze zrozumieniem :)

W drodze z przedszkola ostatnio na wokandzie przyszłotygodniowy występ dla Babć i Dziadków /pod wielkim znakiem zapytania Hanki udział ze względu na chorobę/. Dosyć płynnie zmieniamy temat za inny - zakupowy. Potem chwila milczenia.
Mamusiu. A jaki to był ten wylaz, któly mówiłaś wcześniej.
Wyraz? Jaki wyraz?
Ten, któly mówiłaś wcześniej?
O czym mówiłam? O występie jak rozmawiałyśmy? Tam był jakiś wyraz?
Tat. Jati to był wyraz?
Nie pamiętam. Niestety.
Aha. Na jedno wychodzi.

Najwidoczniej.

Do tego w stylu nie-wiadomo-po-kim-to-ma ostro kabluje.
Mamoooo, Babcia zabrała mi...
Mamoooo, Tata mi nie pozwala...
Tatoooo, Mama powiedziała ...

I cwaniakuje. Muszę mieć swoje zdanie. Ta postawa to podstawa. Nawet jak zrobię coś po Twojemu to jest po Mojemu.
Jak choćby przestrzeganie zasady - po kuchni chodzę w kapciach. Mówiłam, że w jednym crocsie nie wejdzie do kuchni. I się myliłam. Co nie?

A wspominając o Kubusiu Puchatku. Chciałabym wyrazić swój sprzeciw. TA książka nigdy nie powinna zostać napisana ani zilustrowana. Nigdy !

owsianka

2011-01-12T10:44:00.004+01:00

Owsianka musi być biała. I musi być pochodzenia owsianego. Żadnych dodatków widocznych pływających. I nie gotować. Nigdy. Nic gotowanego. ;D
W tej materii /i wielu innych/ Hanka to tyran. Pewnych reguł przez nią przyjętych trzeba się trzymać choćby nie wiem co. Albo dobrze improwizować. Przytakiwać i udawać. Wszelakie zmiany są złe. A zmiany w diecie wprowadzane muszą być powoli. Stopniowo. Inaczej się zaprze. I będzie wojna.
Udało się odstawić czekoladę. Całkiem. W przedszkolu czasami dowiaduję się, że były cucielci cietoladowe ale nie zjadłam całedo ! Brawo za samokontrolę. Na drugi ogień idzie nabiał. A twarożek ze szczypiorkiem Hania uwielbia. Ale uczula. I fajnie jak Dziecko rozumie, że czegoś nie może bo potem wychodzi jedzenie w postaci szorstkich plam na skórze.
Pięć Przemian Nadchodzę ! Znowu.
Owsianka nadal biała. Oszukana. Zagryzana chlebem. A co.

akurat mam klawiaturę pod ręką

2011-01-12T09:14:00.003+01:00

Hanka się bawi. Lego. Coś tam coś tam sobie przygaduje.
Nagle do mnie.

Mamusiu, a jak toś by dostał na plezent pies - to jat się mówi?
Psa?
Tak, psa. Aha.

A jat ktoś ce daś jeść pies - to jat się mówi?
Jeść psu?
Aha.

Wróciła do zabawy.

Jeszcze może być psia kość, psi żywot, pieskie życie, psi obowiązek, psa urok, psim swędem czy francuski piesek.

Odmiany sobie zażyczyła ;)

pępek świata

2011-01-12T09:01:00.003+01:00

Zaczyna się całkiem całkiem. Tradycyjnie.
Ja nie cę tedo ublać. Wybiolę sobie coś innedo.
Szaleństwo w szafie trwa. Przeżyję. Czasami tylko się buntuję. Ja. W chwilach słabości. Mojej.
Czasami wyciągnie cięższą artylerię.
Ja nie cę byc dolosła.
Rozumiem. Nawet popieram ;)
Ja nie cę być duża. Ale tylko na chwilę. Bo za moment.
Jat będę duża to....
Duża tak. Dorosła nie. Da się zrobić.

Ja nie cę mieć pępta ! Nie lubię do ! Nie cę do !

Na 18 urodziny operacja plastyczna. Teraz w chwilach kryzysowych zaklejamy plasterkiem. Tłumaczenie, że wszyscy mają nie skutkuje. Co ją to w sumie obchodzi. Ona nie chce i już.

manewr taktyczny

2011-01-11T11:49:00.005+01:00

Zmyłka przeciwnika. Totalne zaskoczenie.
Wstała jak zawsze. Poszła do przedszkola ucieszona. Wróciła jeszcze bardziej. Nic niczego nie zapowiadało. Jak usnęła podczas zabawy na fotelu to znalazłam szybko logiczne wytłumaczenie - za wcześnie wstała. Przez głowę mi nie przeszło co innego.
A jak się obudziła z gorączką to... zdziwiona byłam.

Tylko gorączka. Wysoka. Innych objawów brak. A dopatruję się usilnie.
Bywa. Bez gorączki było jakieś 2 tygodnie.
Znowu wszyscy rodzinnie się rozgorączkujemy.
Ponownie.
Jeszcze raz.
Od nowa.
Od początku.
Po raz kolejny.

A na biegunie ...

2011-01-05T13:12:00.003+01:00

Hanka bawi się z pingwinami. Wyimaginowanymi. Albo tylko dorośli ich nie widzą. I obiektywy aparatu również ;)
Szczegół.

ten wiek ? muzyczny

2011-01-04T13:05:00.004+01:00

Nie wiem już czemu/komu przypisywać pewne "zasługi" . Wezmę to za etapy. Po prostu. Ten wiek.

W tym wieku jest Hanka.

Hanka bardzo muzykalna. To Dziecko ciągle śpiewa. Gra. Do tego niewiele tańczy. Piosenkę ma na każda okazję. A jak nie ma to wymyśli. Na poczekaniu. Już. Teraz. Adekwatną do sytuacji. Choćby to miało być o łyżce rosołu, kartce papieru, światełkach na choince - czymkolwiek. Śpiewa i gra. Jestem ciągle pod wrażeniem żywotności baterii w dziecięcym pianinku. I różnorodności tematów muzycznych. Jak nie śpiewa i nie gra - to pewnie zjada po cichu ukochanego miętowego mentosa.
:)
To samo Dziecko nigdy nie lubiło grających zabawek. Śpiewających rzeczy. Teraz dopiero nastała muzyczna era. Dla niej.

Artyście nie można robić zdjęć ani filmów kręcić :)
Ma to w kontrakcie.
Tylko z telefonu ;)

święty mikołaju co w tym worku masz...

2011-01-03T08:57:00.003+01:00

Z tym Mikołajem to się robi dziwnie.
Już od mikołajek. Nie dość, że zostawił coś w przedpokoju. To jeszcze zapominalski jest i zostawił coś dla Hani u Babci Jednej i Drugiej. U Pana Waldka. U Sąsiadki nawet. Jakby nie mógł po prostu wszystkiego zostawić od razu u nas w domu. Szalony. Powinien się leczyć ;)

Na dodatek ma dziwne zwyczaje.
Z rozmowy z Dziadkiem.
O wchodzeniu przez komin.
Nie mozie bo mamy tominet i tam się pali odień.
O wchodzeniu przez okno. Nie wytrzymała.
A nie mozie wejść pszez dzwi ?!?

No, powinien. Ale nie wiem czy dobrze wychowani mikołajowie to wiedzą ;)

Do tego Mikołaj na ulicy, Mikołaj w przedszkolu, Mikołaj w domu. Wszędzie. Hanka wysnuła teorię, że nie ma jednego Mikołaja. Jest ich wielu. Ciężko mi wciskać w takim razie historię o biegunie północnym i reniferach i innych. Dla trzylatki to i tak za dużo. A i tak wierzy. Pisała listy. I czekała. A jak spotkała to zabrała prezenty, dała się sfotografować i uciekła do Taty. Bo Mikołaj to przecież mimo wszystko obcy pan a nie Dziadek w przebraniu ;)
Ciekawe jak będzie za rok.

jasełka 2010

2011-01-03T08:40:00.003+01:00

Kwestie mówione. Dwie.

Patrzcie, patrzcie, jaka szopka !
Cała w białych śnieżnych kropkach.

Niech obiegnie świat nowina.
Urodziła się dziecina !

Całość udana. Dzieci dopisały. Hanka zachwycona. Wykonała znacznie więcej czynności ruchowo artystycznych niż za pierwszym razem. W pełni uczestniczyła. Śpiewała kolędy i piosenki. Jednej tylko nie - do czego sama się przyznała i co widać na filmie video ;) ale dlaczego nie wiemy po dziś dzień.

Dzieci wyglądały cudnie. A My zamiast pełni wzruszenia mamy świetny ubaw.
Za to filmik z jasełek directed by Tata jest teraz hitem Hani ulubionym. Lepszym niż teletubisie.

uciekający aniołek

2011-01-03T08:26:00.004+01:00

Niby Nowy Rok a My dalej w starym. Stare choroby. A kysz. Zaczynamy się przyzwyczajać. Stare zwyczaje. Dziecko ciągle przychodzi do nas spać w nocy. I do tego też się zaczynamy przyzwyczajać. No i jeszcze kilka starych wydarzeń. Przedszkolno świątecznych.

Z tym aniołkiem to Jasełka były. Hanka została jednym z kilku aniołków. Ja od razu powiem, że uwielbiam allegro. Za wybór i cenę. I radość Dziecka oczywiście.

W międzyczasie był mały zgrzyt ze skrzydełkami, których Hanka nie chciała ubrać. Przez kilka dni. I już miałam wizję występu aniołka bez skrzydełek. Okazało się fartownie jednak, że to obawa przed lataniem.
Mamusiu, a ja nie polecę?
To rekwizyt. Przebranie. Sztuczne. Nie do latania.
A babcia powiedziała, że polecę.
Odrobinę socjotechniki. Kilkanaście razy wytłumaczone i przegryzione. Prezentowanie machania rączkami niby jak ptaszki. Zaprezentowania tego wszystkiego na sobie. I viola !

Na szczęście więcej obaw w związku z byciem aniołkiem nie było.
Ale chęci na zdjęcia również nie było.
A jak było na Jasełkach to później.

g

I moje ulubione. Aniołki również dłubią w nosie ;D

levelowanie prawie trzylatki

2010-12-26T17:08:00.008+01:00

O ile kiedyś łatwiej mi to przychodziło - teraz nie ogarniam. Co potrafi a czego nie adekwatnie do swojego wieku. Szybko zaczęła chodzić i już swoje pierwsze Boże Narodzenie dreptała całkiem pewnie a miała jakieś 10 miesięcy. Że jako roczniak sama jadła widelcem potem łyżką. Że od urodzenia wszystko rozumie co się do niej mówi. Siadanie. Podciąganie. Elementarne zabawy edukacyjne, kolejne poziomy wtajemniczenia. Rozwój dziecka do 18 miesiąca wybiegający ponad książkową. Teraz straciłam orientację. I przestałam na to zwracać uwagę. Zaraz po tym jak skończyłyśmy trening czystości. Tak jakbym główną edukację uważała za zakończoną :)

Mam w domu człowieka. Małego, to fakt. Jednak nie potrafię o niej myśleć, że czegoś nie umie i dlatego pewnie nie zauważam jak coś potrafi. Zawiązywanie sznurówek jeszcze daleko jej możliwością. A czasami zapominam, że potrafi się całościowo ubrać. Podobnie zapominam o wielu innych rzeczach. Jak smarkanie nosa w chusteczkę - dmuchająco :) Zapominam nie znaczy, że ją ubieram czy wydmuchuję za nią nos - po prostu to, że coś orientuje się jak ktoś zwróci na to uwagę albo zapyta. Zwracający uwagę ograniczają się do grona znajomych, babć, sąsiadów czy przedszkolanek. Sama płynnie przesmykuję się pomiędzy naszego dziecka umiejętnościami. Umie to umie, nie umie to się nauczy - i pewnie tego też nie zauważę. :D

Z nożyczkami coś mi jednak świtało. Jak robiłam zakupy przedszkolne, nożyczki mnie zastanowiły. Że niby trzylatki potrafią korzystać - wiem, że wiele robi to znakomicie - ale czy wszystkie? Hanka okazało się, że nie bardzo. Raz nie poszło. Inny jeszcze gorzej. Bardzo frustrujące. Nożyczki schowałam. Potem dostaliśmy choinkowe zaproszenie z przedszkola i Hanka kilka razy wspomniała o wycinaniu. Zastanowiłam się. Wyciągnęłyśmy kolorowe gazety. Dałam nożyczki. Udało się. Umie. Tak po prostu. Bez trenowania. Bo z dziećmi tak jest. Po prostu.

A ta moje nieuwaga jest zła - bo powinnam zwracać uwagę i chwalić. Powinnam? Co, nie?
:)

świąteczno zimowy reczital :D

2010-12-23T10:23:00.006+01:00

U nas jest wesoło. Mimo chorób. Żeby nie było, że tylko marudzimy.
Śpiewamy. Nosowo- gardłowo. Nie będę ułatwiać i prezentować wersje tekstowe.
Domyślicie się.
Chyba

...

2010-12-22T22:55:00.004+01:00

Zaczęło się tak.

A skończyło tak.

15 sekund.
Pełna świadomość.
Potrafi rozpłakać się na zawołanie. Przekonująco. Ze łzami.
Jak Mama.

Bardzo łatwo dać się nabrać. Że jest jakiś powód na przykład. Dobry. Mocny. Dowodowy.
A nie widzimisie i gram na uczuciach.
Bardzo łatwo.

ciężko, bywa

2010-12-22T22:39:00.004+01:00

Głównie dlatego, że przedszkole katarki doprowadzają nas do stanu wykończenia końcowego. Głównie nas - rodziców. Hance katar w niczym nie przeszkadza. Oczywiście.
Ciężej gdy idzie odwilż. I jak pojawia się gorączka. I tych ociepleń zimowych nie znoszę. Minus 20 rządzi.

A jeszcze ciężej za Hanką nadążyć.

Jeszcze tydzień temu napisałabym elaborat na temat kolorowania, wyszukiwania kolorowanek w necie i ryzach zakolorowanego papieru. Tydzień temu ma się nic do teraz.
Teraz jest różnie. Nie usiedzi. Nie ustoi. Podskakuje i tańczy. I chyba brak jej od kilku dni przedszkola.

Z przedszkola przynosi tony nowości - głównie piosenek - kolędy na topie - zimowych piosenek, które jeszcze pamiętają moje czasy przedszkolne, wierszyków tematycznych o myciu, jedzeniu, inne. O przedszkolu dalej nie rozmawiamy. Hania nie opowiada co było. A o tym co na obiad najłatwiej przeczytać tygodniowy rozkład. A sytuacji w grupie łatwo dopatrzeć się w dziecka zabawach. Jak ustawia ludziki lego, albo swoje maskotki. A najczęściej biega z wyimaginowanymi przedszkolnymi znajomymi po domu tłumacząc zawile gdzie kuchnia, gdzie łazienka a gdzie leżakowanie. Wtedy nie można się do niej odzywać. Jedno słowo może wszystko popsuć ;D

Miała oglądać ptaszki w karmniku. Oglądała. No ale strojenie min jest znacznie lepsze :D